-20 Is Best Wel Koud

De afgelopen weken hebben we vooral huisgenootjes zien komen, maar vandaag hebben we de eerste zien gaan: Eva (fluitiste) is weer terug naar Spanje vertrokken. Monika, Aurora (ook Spaanse fluitiste) en ik brachten haar vanmorgen naar het station.

v.l.n.r.: Monika, Eva, Aurora

Daarna was het tijd om richting Conservatorium te gaan en koffie met Runenbergin torttu te nuttigen. Komende zondag is het Runenbergin päivä, Runenbergdag, een feestdag ter ere van de nationale dichter Runenberg en dan worden deze taartjes gegeten, die me eerlijk gezegd nog het meeste deden denken aan een gevulde koek met stukjes noot. Wel heel lekker!

Kahvi ja Runenbergin torttu

In de middag hadden we weer een excursie met Finland Close-Up. Dit keer gingen we naar de "Cable Factory" (Kaapelitehdas): een voormalige kabelfabriek, daarna Nokia-fabriek, en nu een (enorm) cultureel centrum. In het gebouw kunnen artiesten/kunstenaars ruimtes huren om te werken, tegen schappelijke prijzen, en er is ook voldoende gelegenheid tot het exposeren van werk. Er zijn een aantal galerie-zalen, maar alleen in de gangen al is zat mogelijkheid tot het tonen van werk. Het is dan ook alleen al ontzettend leuk om door het gebouw te lopen en al die kunstwerken te zien! Naast de artiesten (voornamelijk beeldende kunstenaars), biedt de Fabriek ook nog ruimte aan o.a. dansscholen, een architectuurschool, verschillende talencursussen, repetitieruimtes voor rond de 120 bands en een radio-/tv-station en bedrijven en organisatoren van festivals kunnen terrein of zalen huren. Ik was persoonlijk erg onder de indruk van hoe de zaken hier aangepakt worden, hoeveel er kan en mogelijk is, hoeveel ruimte de artiesten krijgen (en dan bedoel ik niet alleen de fysieke ruimte, maar ook bijvoorbeeld de mogelijkheid om de zaaldie ze huren zelf vorm te geven) en hoe ongedwongen en relaxed de sfeer in het gebouw daardoor is.

Uitzicht op de binnenplaats vanuit één van de ramen.

 Één van de gangen met geëxposeerde werken

 Uitzicht vanaf het dak: de brug naar Lauttasaari. Om een beeld te geven, want door de sneeuw is alles wit en dat maakt de foto enigszins onduidelijk: de zwarte lijnen geven aan waar het dak eindigt, en de brug ligt over water (bevroren en besneeuwd).

 Uitzicht aan de andere kant + mij :-).

Bewijs dat het een kabelfabriek was

Een schilderswinkeltje in het gebouw! Hoe cool is dat!

 Één van de werken in de gang, "Unborn Melody" door Juha Anttinen (ik hoop niet dat ik één of ander copyright schend door dit hier te posten? Ik vind het in ieder geval heel erg mooi).

 Een ander interessant kunstwerk :-D

Na de tour in de Cable Factory mochten we nog een repetitie bijwonen voor een contemporaine dansvoorstelling :-).

Ook ben ik deze week weer een frequent bezoeker van de sauna geweest. Ik durfde het zelfs aan om naar het balkon te gaan tussen de saunabeurten door afgelopen woensdag en vandaag, waarover ik heb gesproken in één van mijn vorige blogs! En ik moet zeggen: het is echt heerlijk! Ik kan het iedereen aanraden! Het voelt zó relaxed om, als je net buiten weer bent opgefrist en afgekoeld, de sauna weer in te gaan en langzaamaan weer op te warmen... 

En het is nog een bron van grappige verhalen ook: afgelopen woensdag kwam er een jongen op het balkon toen ik daar zat (het balkon is gedeeld tussen de twee sauna's), die vroeg of ik Nederlands was. Hij dacht dat hij mij ergens van kende. Na een beetje praten en vragen kwamen we eruit dat we 3 jaar geleden samen in Museum Boerhaave hebben gewerkt als bijbaantje! Wat is de wereld toch klein, als je nagaat dat we elkaar in die 3 jaar helemaal niet gezien of gesproken hebben, en vervolgens allebei in Helsinki zitten en ook nog in dezelfde flat wonen... Het was natuurlijk een beetje een aparte situatie, aangezien we op een balkon zaten met -20 met alleen een handdoek aan, en ik vrij snel na onze ontmoeting weer naar binnen moest gaan omdat mijn haar bevroren was, maar echt ontzettend leuk!

Ohja, het is dus -20. -20 Is Best Wel Koud.

 Check de laag sneeuw op mijn raamkozijn...!