Nederlandse pannenkoeken in Helsinki

En wederom zijn er bijna 2 weken omgevlogen. Er zijn een aantal hoogtepunten te melden. Ten eerste had ik vorige week mijn eerste concert met mijn Finse koor, Audite! We zongen in de Organo-zaal in  Musiikkitalo (zoals omschreven in deze post), in een concert van orgelstudenten en hn professor, waarbij er gebruik werd gemaakt van alle 3 de verschillende orgels in de zaal. We zongen zelf 2 stukken met orgel, 2 stukken met orgel en een zangsoliste en 1 stuk a-capella. Het ging goed, zelfs het stuk waar we allemaal een hard hoofd in hadden... En: Monika, Fritzi en Stash zaten in de zaal voor mij :-). Ik vond het heel erg tof dat ze er waren! En inmiddels kan ik melden dat ook Fritzi lid geworden is van Audite (ze had haar auditie vandaag)!

Vervolgens was op zaterdag dan de presentatie van onze Barokcursus. Het was de bedoeling dat we allemaal ons stuk uitvoerden, en iets vertelden over het 'prcoes' van de workshops, interpretaties die we gekozen hadden, etc. En tussendoor vertelden de docenten nog iets over de workshops en het gebruik van het lichaam en gebaren in de Barok voor het uitdrukken van de tekst. Het was een bijzondere ervaring, en de reacties van het publiek waren positief. 

Zondag hadden we een leuk evenement hier thuis: ik organiseerde een "Dutch pancake Night" oftewel een maaltijd met Nederlandse pannenkoeken! Eline, mijn Belgische huisgenootje, had via haar moeder voor stroop en Nederlandse kaas gezorgd (mmmmmm, Nederlandse kaas... na 2,5 maand plastic Finse kaas beviel dat HEEL erg goed!). Alle huisgenootjes aten mee, Fritzi en Stash en mijn Nederlandse vriend Jeroen, die ook in Helsinki woont. 

Ik heb ongeveer 2,5 uur in de keuken gestaan, maar het was het waard! 

Geconcentreerd pannenkoeken bakken en tegelijk route-instructies geven aan de telefoon. 

Stash, Fritzi, Jeroen, Eline, Raquel, Giulia en ik (of: hoe charmant eetfoto's zijn)

 Dit keer met Monika ipv Raquel :-)

Verder ben ik deze week 2x naar de opera geweest! Op dinsdag hebben Monika, Stash, Fritzi en ik studentkaartjes gekocht voor "Rusalka": we hadden voor 10,00 heel goede plaatsen! 

En het was sowieso een heel mooie opera. Niet alle zangers vond ik even geweldig, maar de Rusalka was in ieder geval heel goed en de enscenering was heel mooi. 

Op de dinsdag overdag waren er op school opniew Masterclasses, dit keer van François Le Roux. Hij is een Franse zanger, en is in Helsinki voor zijn rol de opera "Pelléas et Mélisande" (Debussy). Hij gaf de Masterclasses zaterdag en dinsdag, en omdat ik zaterdag de uitvoering had van de Barokworkshop, kon ik er niet bijzijn, dus ik deed niet mee aan de Masterclass. Wel was het mogelijk te komen kijken, en dat heb ik de hele dinsdagmiddag gedaan. Het was erg interessant, en we hadden ook de mogelijkheid om even met Françoix te praten. Toen we het over Pelléas et Mélisande hadden, vertelde ik dat ik er heel benieuwd naar was, en toen kreeg ik spontaan een vrijkaartje voor de volgende avond aangeboden van François! Dus ben ik gisteravond opnieuw naar de opera gegaan! En het was SUPER. Het is een wat vreemde opera, maar zó mooi en dromerig, en de enscenering was heel erg mooi en sprookjesachtig... en álle zangers waren goed! En ik vond het heel bijzonder en heel lief dat ik zomaar een vrijkaartje aangeboden kreeg :-D.    

Verder ben ik toch wel echt héél erg blij met mijn docent hier :-D. Ik heb heel veel geluk gehad!

Dan wilde ik nog iets vertellen over talen. 

Zoals jullie weten, probeer ik zo goed en zo kwaad als het gaat Fins te leren. De afgelopen paar weken merkte ik bij mezelf dat ik een beetje een afkeer kreeg van de Finse taal. Het worstelen met de overweldigende regels omtrent de verleden tijd, en het me regelmatig in groepjes mensen begeven die de hele tijd Fins praten, maakte me ineens heel opstandig. Écht, mensen, het is heel onbeleefd om als groep in een taal te converseren die 1 lid van de groep niet begrijpt. Het geeft diegene het gevoel dat het de groep geen bal uitmaakt of diegene er wel of geen deel van uitmaakt en diegene zal uit angst om gespreken te verstoren ook niet zo snel over een onderwerp in het Engels beginnen. Het is iets dat ik, nu ik zelf uitwisselingsstudente ben, pas begrijp. En echt, ik doe mijn best om de taal te leren, maar ik spreek niet ineens van de één op de andere dag vloeiend Fins... En eigenlijk is het begrijpen nog het moeilijkst: de woordenschat van het Fins is zó anders dan die van Indo-Europese talen, dat men exact de woorden moet gebruiken die ik ken, anders begrijp ik er niets van (en het is me ook wel eens gebeurd dat er woorden gebruikt werden die ik ken, maar ik op dat moment niet herkende). Kortom, het is moeilijk (zelfs voor iemand die Oudiers heeft gestudeerd). Maar: na mijn realisatie dat ik Fins-moe was, kon ik het gelukkig vrij snel achter me laten en vandaag heb ik alweer een paar dappere pogingen gedaan tot Finse conversatie!

Wat overigens ook leuk is: de meeste van mijn lessen heb ik in het Engels, maar ik heb één vak in het Fins (Didactiek), mijn docent (Juha) heeft Frans gestudeerd dus die gooit er nog weleens wat Frans doorheen en de docent van de Lied-duo's (Juho, niet te verwarren met Juha) spreekt het liefst Duits met me, omdat hij veel in Wenen is. De lessen voor ons duo gaan dus als volgt: als Juho een opmerking voor mij heeft, spreekt hij Duits, als hij een opmerking voor ons samen heeft, spreekt hij Engels, en als hij een opmerking voor Antti (pianist) heeft, spreekt hij Fins. Misschien niet zo gek dus, dat ik soms spontaan Nederlands tegen hem begin te praten als hij wat tegen me zegt...    

Tervetuloa Kuopioon en sleeën in Helsinki

Ook deze blog is weer wat later - ik moest even wachten op een aantal foto's... Maar na een qua weer prachtige week, zijn Monika en ik vorig weekend afgereisd naar Kuopio. Zoals te lezen, is dit een stad in Oost-Finland, 4 uur reizen met de trein vanaf Helsinki. De treinmaatschappij had een aanbieding voor treinkaartjes, en zo besloten Monika en ik op de  maandag ervoor eigenlijk spontaan dat we dat weekend wilden gaan! We hebben een logeeradres gevonden via Couchsurfing, een website waarbij mensen hun bank/bed/logeerkamer aan reizigers aanbieden, gratis. Een heel leuk concept, en heel handig voor ons, ook al is het natuurlijk best een beetje spannend om bij wildvreemden terecht te komen... maar gelukkig waren onze hosts, Esmeray en Katri, heel aardig! 

We zijn op vrijdagavond aangekomen en hebben even gezellig gekletst met onze hosts. Daarna natuurlijk slapen en op zaterdag op tijd op om samen te ontbijten en vervolgens de stad te gaan verkennen! En die stad... tsja, er waren mooie en minder mooie dingen. Één van de mooie dingen was de Kauppahalli, deMarkthal. In de Markthal hebben we de plaatselijke delicatiesse geprobeerd: Kalakukko, vis in een broodje gebakken. Het was niet zo mijn ding, moet ik zeggen, maar het was leuk om typisch Kuopio-voedsel te proberen :-).
We passeerden ook een mooie kerk op weg naar het centrum en het stadhuis was mooi. Maar jammer was het wel, dat rond de pittorekse Kauppahalli en het stadhuis voornamelijk betonnen, vierkante, sfeerloze winkelcentra staan. Met daarin exact dezelfde winkels als in Helsinki, dus even leuk winkelen was het eigenlijk ook niet.

Detail van de Kauppahalli

Kalakukko

In de markthal

 De kerk

Esprit. New York, Paris...... Kuopio! 

Het stadhuis

Maar: de omringende natuur maakt een hoop goed! We zijn te voet richting Kuopio's hoofdattractie gegaan: de Uitkijktoren. 2 Km lopen, heuvelopwaarts. Daar aangekomen, wachtte ons al een mooi uitzicht, en een enorme schans voor skiërs! We zijn snel de toren in gegaan, om vanaf boven te kijken hoe de skiërs sprongen, pffff, dat zag er eng uit! Niet te geloven dat mensen op die manier hun leven wagen... ;-). Verder was het uitzicht ook spectaculair: nog steeds veel sneeuw (in Kuopio is de lente nog net wat minder tastbaar dan in Helsinki - en hier is het al niet heel overtuigend moet ik zeggen) en meren en veel naaldbomen... en natuurlijk de stad vanuit een ander perspectief!
We hebben in de uitkijktoren genoten van een kopje (dure!) koffie, in het roterende restaurant. Op die manier kwamen we steeds voor een ander raam langs, met een ander uitzicht... het hele rondje duurde ongeveer een uur, denk ik - het ging behoorlijk langzaam.
 

Onderweg.

Bushalte bedolven onder een hoop sneeuw. De bus rijdt alleen in de zomer...

 Uitkijktoren + huisje

Skilift met de skischans

 

 Mooi uitzicht vanaf de heuvel

Wij met het uitzicht

De skischans vanuit de uitzichttoren

 Kuopio vanuit de uitzichttoren

 Monika schrijft een kaart in het ronddraaiende restaurant.

In de avond hebben we weer een nieuwe Finse winter-ervaring beleefd: Winter swimming! Oftewel: naar de sauna gaan en badderen in het ijsmeer. Deze sauna was publiek - een ware sociale bijeenkomst met verhalen en grapjes etc - en er was een meertje ijsvrij gemaakt om in af te koelen (of te bevriezen...) tussen de sauna door. Esmeray en Katri waren mee (al sloeg Katri de sauna en het zwemmen over). We begonnen in het meertje, en ik was heel trots dat ik er tot mijn middel indurfde... en toen ging Monika er wel helemaal in. Dus na de sauna kon ik me niet laten kennen natuurlijk, en ging er helemaal in.. en Monika ging gezellig een rondje zwemmen. Baas boven baas, zullen we maar zeggen! Ik ben in ieder geval trots dat ik het gedaan heb, en het was eerlijk waar heel fijn! Nouja, in het ijskoude water zwemmen is niet zo fijn, hooguit grappig vanuit pure hysterie, maar het gevoel dat over je heen komt als je eruit stapt, met name als je de sauna weer ingaat... dat is echt heerlijk. Het is echt een oppepper voor je lichaam, en in de sauna weer lekker opwarmen is heel fijn en relaxed. Ik kan het iedereen aanraden, en vind het balkon bij de sauna in onze flat nu natuurlijk een lachertje... ;-)

Onze bijna-dood-ervaring, oftewel, het ijsmeertje

Op zondag startte onze dag eigenlijk wat later dan de bedoeling was, onder andere door een toffe film bij het ontbijt, maar we zijn weer lekker actief geweest! We zijn naar een groot meer gegaan, waar een aantal banen sneeuwvrij waren gemaakt om te schaatsen. Er was een route van 1, één van 2,2 en één van 7,4 km. Monika en ik hebben de route van 2,2 km eerst gewandeld, maar bij mij als echte Hollander stak de schaatskoorts op... Dus toen we terugkwamen, ben ik naar de schaatsverhuurboot gegaan, en heb voor het 'luttele' bedrag van 10,00 per uur (!) tourschaatsen gehuurd. Dit zijn schaatsen die een beetje op noren lijken, maar het ijzer zit niet vast aan de hiel van de schaats, zogezegd, hetzelfde idee als bij de ski's voor langlaufen - je moest de schoenen en de ijzers ook apart huren. Zo'n speciaal soort schaatsen wilde ik wel eens proberen! Het was heel tof om in 'de natuur' te kunnen schaatsen - tot dan toe had ik alleen maar op ijsbanen geschaatst en dan kun je alleen maar een rondje... ik miste dat gevoel van het in Nederland de sloot op stappen en hele routes kunnen schaatsen. Dus ik ben heel blij dat ik toch een dergelijke ervaring in Finland heb mogen beleven! :-)

Een molen en koek-en-zopie. Bijna Nederlands! Behalve dan dat ze hier met skistokken schaatsen.

Attributen die te huur waren.

 De speciale schaatsen :-)

Na het schaatsen en wandelen zijn Monika en ik koffie / warme chocolademelk gaan drinken en voor het eerst heb ik er ook taart bij genomen. Normaal gesproken doe ik dat nooit, omdat ik dat te duur vind (een stukje taart kost hier gemiddeld 5,00). Maar we waren 'op vakantie', dus het mocht! En het was heel lekker: chocolade-perentaart :-). Het was tegelijk een mooie afsluiting van ons reisje, want daarna hebben we onze bagage gehaald en zijn we weer in de trein terug gestapt. Het was een mooie rit, met prachtige besneeuwde landschappen als uitzicht, die we dit keer wél konden zien omdat het nog licht was :-).

 
Deze week was het op school heel interessant, omdat ik mee mocht doen aan een masterclass over Franse Barokmuziek, en dan met name hoe die muziek uitgevoerd werd: met bewegingen en gebaren wordt het verhaal van het recitatief of de aria uitgebeeld, eigenlijk als het ware geacteerd, omdat ook mensen die geen Frans spraken, het verhaal moesten kunnen begrijpen. We kregen elke dag allemaal een sessie van een half uur met twee docenten van de Sibeliusacademie, een zangdocente en een klavecimbeldocente die onderzoek hebben gedaan en nog steeds doen naar de uitvoeringspraktijk van Barokmuziek. De eerste dag was vooral gericht op de muziek (ik zong twee recitatieven + aria's uit Montéclair's cantate "Pan et Sirinx"), maar vanaf de tweede dag kwamen de bewegingen erbij en realiseerde ik mij: ooooohhh, dit is gewoon Diva-dag! :-D (De zangstudenten van het Utrechts Conservatrium weten waar ik het over heb!) Het werd er in ieder geval een stuk makkelijker van en de docenten waren heel enthousiasmerend en aardig, dus een goede basis voor leuke Masterclasses! Komende zaterdag hebben we een "Demonstratie" van de workshop, wat dus nadrukkelijk geen concert is (maar eigenlijk wel :-P). Het is de bedoeling dat we daar ons stuk uitvoeren, maar ook erbij vertellen wat we hebben gedaan in de workshop, en eventueel tekst declameren of meerdere versies laten zien van hetzelfde stukje. Ik ben heel benieuwd wat er precies gaat gebeuren, gelukkig hebben we nog een klein weekje om te oefenen!


En zondag heb ik opnieuw een nieuwe winterse ervaring opgedaan - waarschijnlijk de laatste van het seizoen, aangezien de lente hier ook begint te arriveren (het was vandaag toch zeker een graad of 4...). We zijn met een groepje huisgenoten (Monika, de Spaanse Raquel en Belgische Eline) en onze buurman Stash (Sloveens, net als Monika) wezen sleeën! Om eerlijk te zijn, had ik dat nog nooit eerder gedaan in mijn leven, en mijn vuurdoop was meteen vanaf de top van de heuvel in Kaivopuisto, waar ook de studenten hun slee-evenement hadden op Laskiaistiistai (zie deze post). Een flinke duw van Stash, en sleeën maar! Het was echt heel tof, ik heb echt lange tijd niet zó veel lol gehad! Het is eigenlijk ook wel een beetje eng, want het gaat best snel van zo'n hoge heuvel, en we hadden ook wel een aantal valpartijen, moet erbij gezegd worden... Mijn mindere moment was toen ik vanaf de heuvel over een klein bergje heen kwam en aan de 'voet' twee enorme kuilen aantrof, waar ik recht doorheen ging met grote snelheid... en stuiterend in mijn slee omviel... Auw... maar alsnog heb ik heel veel plezier gehad, en ergens is het best een prestatie om precies door de enige twee kuilen op de hele baan heen te gaan, toch? ;-)  

Actiefoto van Monika en mij op slees (alle foto's van het sleeën zijn gemaakt door Raquel)

Actiefoto van mij op de slee

Het uitzicht was ook niet slecht

Een paar groepsfoto's. Van links naar rechts: Raquel, Eline, ik, Monika, Stash

Ik hoor heel goede verhalen over het weer in Nederland op het moment. Zoals jullie zien, zit ik nog lekker in de sneeuw... maar het is toch écht lente volgens de Finnen (gister sneeuwde het nog ;-). Geniet allemaal van jullie mooie weer! (nee, ik ben echt niet jaloers...)

Finser dan de Finnen

Ik heb jullie de vorige keer achtergelaten bij Laskiastiistai: de slee-happening. Inmiddels zijn we alweer anderhalve week verder, en kan ik terugkijken op een ontzettend leuke week met mijn vriend, hier in Helsinki! Ik kan haast wel zeggen dat we ons in bepaalde opzichten Finser hebben gedragen dan de Finnen hier...

We zijn op de eerste dag, woensdag, naar een museum geweest, het Ateneum museum (schilderijen). In het museum was een expositie te zien van Carl Larsson. Deze Zweedse schilder is voornamelijk bekend geworden om zijn huiselijke taferelen: zijn eigen familie en omgeving spelen de hoofdrol in zijn schilderijen. Het was een mooie tentoonstelling en ik ben gecharmeerd van Larsson's stijl. Aan de ene kant eenvoudig, maar aan de andere kant gedetailleerd - soms gebruikt hij deze verschillende stijlen binnen één schilderij. Aanrader!
In de avond hebben we geprobeerd het recept van mummi te reproduceren van de pulla. En het resultaat was succesvol en talrijk; nog steeds heb ik een aantal in de vriezer liggen... :-)

Op donderdag stonden we veel te vroeg weer op om naar Tallinn te gaan! De boot vertrok om 8.00 en de incheck moest ongeveer een uur vantevoren, dus dat was even doorbijten. 

Uitzicht vanaf de boot. Remco zei dat het net leek alsof we op de Noordpool waren.

Na een reis van 3 uur kwamen we aan in Tallinn. Helaas was het weer daar beroerd, kan ik gerust stellen. Het was rond de 0 / +1 graden en alle sneeuw die er lag was aan het smelten... het was één grote puinzooi. Ook regende het de hele dag natte sneeuw. Daarom heb ik ook niet echt foto's gemaakt van de oude binnenstad - die anders toch heel fotogeniek is. Om een beeld te geven, hier een paar foto's van afgelopen zomer:

We hebben alsnog wel een heel gezellige dag gehad, hoor. We hebben lekker rondgebanjerd in de stad, in de soms gladde, soms zeiknatte straten (maar: de nieuwe schoenen konden het allemaal aan en zijn bij dezen goedgekeurd!!) en gelunched in een 'Middeleeuwse' taveerne waar we voor 1 euro elandsoep en pasteitjes konden eten (met vlees, groente of appel) en er voor 2 euro glühwein bijkregen. 
Dit geheel werd uitgebaat door een gezellige mevrouw, die niet op haar mondje gevallen was en steeds als ze de prijs noemde als iemand wilde betalen, eraan toevoegde "maar het is nooit erg om meer te geven!"

  Een paar sfeerimpressies van de Taveerne.

Toen het ons buiten te koud en te nat werd, zijn we een winkelcentrum binnen gegaan. Verder weinig noemenswaardig, maar ze hadden het best leuk aangekleed: 

 Een restaurant

 

De Leeuwenkoning gaan kijken in 3D in het Ests was ook nog een optie geweest voor de regenachtige middag...

Om nog iets écht Fins te doen, hebben we zowaar een beetje meegewerkt aan het Dranktoerisme naar Estland. Alcohol is in Finland ontzettend duur, en veel dranken zijn alleen bij de slijter verkrijgbaar, en niet bij de supermarkt, zoals bij ons. Als je in een bar cider bestelt, of de hier populaire "longdrink" (gin met grapefruitsap), ben je voor een (groot) glas al gauw 6,00 kwijt. Geen wonder dus dat het voor de Finnen lucratiever is om met de boot naar Tallinn te gaan, en daar een zooi drank in te slaan. Sommigen komen de haven nauwelijks uit; ze kopen hun drank op de boot of in de slijter vlakbij de haven, en wachten onder het genot van een drankje (of 20) tot de boot weer terugvaart, waar ze dan stomdronken op verschijnen...
Wij hebben het bescheiden gehouden. De vangst was een paar blikjes cider en een fles Estse kruidenlikeur. Die likeur smaakte best goed. Maar ik moet bekennen dat ik eigenlijk meer een Chocoladetoerist was, want in mijn enthousiasme om eens Estse chocola te proberen, heb ik me misschien een beetje laten gaan.... 

Chocolade en drank

 Onze boot        

             

Op de terugweg was het ineens wél mooi weer

 

Op vrijdag hebben we een beetje in Helsinki rondgestruind en lekkere chocolaatjes geproefd in de Stockmann, een heel groot warenhuis dat nog het beste te vergelijken is met de Bijenkorf. Ze hadden een chocolade- en koffiedemonstratie, waarbij er afgevaardigden waren van allerlei bedrijven die iets met chocolade of koffie of koffieapparaten te maken hadden. De meest bekende, en volgens mij ook beste, chocolade hier in Finland is van Fazer, en daar was ook een standje van aanwezig. 

In de avond hadden we mijn goede vriendin Romina op bezoek! We hebben zelf pizza gemaakt, en Romina verblijdde ons met een heerlijke carrot cake, die we helaas zijn vergeten te fotograferen :-(.

 

Romina en Remco met de pizza

Onze zaterdag begon weer bijtijds, met een soort-van-Finse activiteit: een Vlooienmarkt. Finland is niet het meest goedkope land en eigenlijk de enige plek om nog eens iets écht goedkoops te vinden, is een vlooienmarkt of tweedehandswinkel. Het gaat er soms heftig aan toe, met van die graaiende mensen enzo, maar ik ben er nu al een paar keer geweest en steeds met iets leuks thuisgekomen voor 1 of 2 euro. 's Middags hebben we lekker gezwommen en gesauna'd ("saunoa" is in het Fins een werkwoord, wat betekent "naar de sauna gaan" of, zoals ik prefereer: "saunaën") en 's avonds hebben we ons wederom in een Finse activiteit gestort: Karaoke. We ginen samen met een paar andere Uitwisselingsstudenten: Fritzi uit Duitsland en haar vriendin, die op bezoek was en Stash uit Slovenië die in het appartement naast mij woont. We wilden eigenlijk de "Hevi" karaoke doen, maar belandden wederom in Satumaa, de bar waarik al een paar keer eerder geweest ben, en het Hevi-aanbod viel een beetje tegen. Toch wel weer lekker even gezongen, en het was een heel gezellige avond. 

Op zondag hadden we een sportieve dag: voor het eerst van mijn leven ben ik wezen cross-country skieën (langlaufen)! Het was prachtig weer en we zijn op aanraden van Katri's ouders naar Espoo gegaan, naar een centrum daar waar we alle benodigdheden konden huren en in een prachtige omgeving konden skieën (of stuntelen). Ik vond het echt heel leuk om te doen, al ben ik in het begin wel een aantal keer gevallen. Maar dat wat grotendeels mijn eigenwijsheid omdat ik een heuvel op wilde gaan waarvan Remco zei dat we er nooit tegenop zouden komen :-P. Het is wel gelukt, maar met een paar valpartijen dus... 

Ziet er best professioneel uit...toch?

 Mooi landschap

 We hebben het overleefd, zonder gebroken botten nog wel :-)

 

Na het skieën hebben we meer dan een half uur op de bus staan wachten, omdat er geen bordje met tijden hing... En zo kwamen we verkleumd aan bij Katri's ouders, waar we uitgenodigd waren om langs te komen. Het was dan ook een aangename verrassing dat de sauna warm was! We kregen eerst wat te eten: rendierpiirakka (piirakka is een soort taart, waarvan heel veel soorten bestaan die hartig of zoet kunnen zijn). Daarna lekker de sauna in. Nu ik wat meer 'sauna-ervaring' heb, merk ik het verschil wel met de sauna in mijn flat. Die is namelijk electrisch verwarmd, en de sauna bij Katri's ouders met hout en vuur - is lekkerder. Het was erg fijn en we hebben een gezellige avond gehad met Katri's ouders :-).

Maandag was onze laatste echte dag samen, en ik heb Remco mijn school laten zien. Verder hebben we nog een gezellige middag en avond gehad in de Cable Factory (zie mijn blog van 3 februari), de stad, het Muziekgebouw en thuis. Ik heb in de stad mijn eerste Finse kookboek gekocht :-), zodat ik alle lekkere dingen die ik hier eet, nog eens na kan maken in Nederland (al zal rendier misschien wat moeilijker te vinden zijn in Utrecht...). Meteen nog een motivatie erbij om te studeren voor mijn Finse lessen, zodat ik het boek ook daadwerkelijk kan lezen :-).

Op dinsdag moest Remco helaas weer vertrekken... en in de rest van de week is er weinig spannends gebeurd. Ik had lessen en een repetitieweekend met het koor (misschien vertel ik daar in een latere post nog wel over, dit begint allemaal alweer vrij lang te worden). Nog één ding dat het vermelden waard is: ik drink op het moment thee uit mijn eigen Arabia Helsinki Design Capital of the World mok:

Ik vind het heel bijzonder om een speciale mok te hebben, die maar een jaar lang verkrijgbaar is, namelijk het jaar dat ik hier studeer, waar gebouwen uit Helsinki op staan en de zee :-).