Vandaag vetrek ik weer richting Nederland, dus hier de laatste blog vanuit Finland. Misschien niet de laatste blog in totaal, maar in ieder geval de laatste die ik zal schrijven vanuit mijn kamer in Helsinki! Het voelt heel vreemd om vanmiddag ineens weer thuis te zijn. Ik heb al van heel wat mensen afscheid moeten nemen, maar het dringt nog niet echt tot me door - ik heb het gevoel heb dat ik ze gewoon binnenkort weer zie omdat het zo vanzelfsprekend is geworden ze hier vaak te zien. Het afscheid van mijn huisgenootjes en Fritzi zal later vandaag volgen - ik denk dat het een moeilijk moment wordt.
Maar allereerst wil ik nog kort wat vertellen over de afgelopen week. Het weer was prachtig en warm, en ik heb er heerlijk van genoten. Ik heb ook nog veel gestudeerd op school en gewerkt aan andere zaken, maar geprobeerd zoveel mogelijk in de ochtend te werken zodat ik 's middags een ijsje kon eten met Monika, of koffie kon drinken.
Op dinsdag 22 mei ben ik met Fritzi naar Tampere geweest. De spoorlijn had een aanbieding voor Tampere en we zijn eens gaan kijken hoe het daar is!
Allereerst zijn we naar het Moomin-museum geweest. De Moomins zijn karakters uit een strip die oorspronkelijk uit Finland komt (hoewel het Zweedstalig is). Het is hier mateloos populair bij jong en oud, en Arabia en Iittala hebben bijvoorbeeld diverse lijnen servies met Moomins erop.
Moomin museum! :D
Ook hebben we crepes gegeten op een Franse markt, en zijn we naar een Pretpark geweest. We hebben geen woeste achtbanen gedaan, want we hadden een kaartje waarmee je alleen op het terrein kon en in de uitkijktoren (wederom met roterend restaurant, net zoals in Kuopio).
Er was wel een Angry Birds-Village. Angry Bird is waarschijnlijk net zo beroemd, zoniet beroemder, dan de Moomins, maar als je het mij vraagt minder schattig...
Fritzi en ik met de Angry Bird
De omgeving van Tampere vanuit de hoogte
Fritzi en ik bij de Kathedraal
Verder hadden Fritzi en ik onze laatste repetitie met het koor Audite. We hadden koekjes gemaakt, met de Moomin-uitsteker die Fritzi had gekocht in het Moomin museum (er was ook een winkeltje... :) ). Het was een leuke avond, en het was grappig dat ik op een gegeven moment mijn leerling zag binnenlopen die ik hier had voor de lessen in lesgeven, hij kwam audtitie doen! En ik wist van niets. Maar hij is aangenomen! Hoera :).
Op zaterdag zijn Monika en ik naar Seurasaari geweest. Dit is een eiland waarop een openluchtmuseum te vinden is, met historische gebouwen die zijn overgebracht vanuit allerlei locaties in Finland. Het was een prachtige dag, afgesloten met een bezoekje aan het multi-culti 'World Village Festival', en ik heb me laten verleiden tot het kijken van het Songfestival met Fritzi en Monika. Ik vond het over het algemeen redelijk tenenkrommend.
Seurasaari
Monika had een krans gemaakt van paardebloemen :)
Mooie natuur op Seurasaari, en genietende mensen
Op zondag ben ik langsgeweest bij de familie van Katri, om gedag te zeggen. Ze nodigden me uit voor een concert in een wonderschoon kerkje, van 3 jonge jongens die ontzettend goed piano, cello en viool speelden. Wat allereerst grappig was, was dat ik daar de docente van Finland Close-Up tegenkwam :). Vervolgens werd ik er door Kaisa op gewezen dat de vader van 2 van de jongens Nederlands was! De hele familie sprak Nederlands, de moeder had ook in Nederland gestudeerd (zowel de vader als de moeder studeerden aan het Utrechts Conservatorium :D). Het was heel leuk ze gesproken te hebben, en heel toevallig allemaal!
Op maandag had ik mijn laatste zangles en een lekkere afscheidslunch met mijn docent (ik had pasta met rendier). Het was heel gezellig, maar tegelijk natuurlijk heel jammer dat we afscheid moesten nemen!
Dinsdag had ik een Afscheids-picknick georganiseerd. Het weer was op zich mooi, maar het was niet zo warm. Toch hebben we het tot een uurtje of 10 uitgehouden in het park! Het was heel gezellig, er waren een aantal mensen die ik nog kende van de Talencursus afgelopen zomer, natuurlijk waren Monika en Fritzi er, en een paar mensen van school :).
En dan gister het afscheid op school, en in de avond een gezellig samenkomst met de huisgenootjes, Fritzi en Marios van hiernaast. We hebben wat cadeautjes uitgewisseld, maar het echte afscheid zal dus straks volgen...
Over een uur kwartier zullen Monika en ik vetrekken naar het vliegveld (ze brengt me weg :) ), en dan is het helaas echt tijd om naar huis te vliegen. Onvoorstelbaar dat ik vanmiddag weer gewoon in Nederland zit... Ik kan me er nog niets bij voorstellen. Ik heb natuurlijk veel zin om Remco te zien en alle andere mensen in Nederland :), maar aan de andere kant voelt het heel erg vreemd en onnatuurlijk om mijn leven hier nu achter te moeten laten. Voor de meeste mensen hier weet ik zeker dat ik ze nog vaak zal zien: Helsinki is tweede thuis, en ik ben van plan hier nog vaak terug te komen. Monika komt sowieso volgend jaar naar Utrecht voor een congres en Fritzi woont in Duitsland dus dat is ook niet extreem ver weg, dus ik ben ervan overtuigd dat we elkaar nog zullen tegenkomen. Ik heb, samen met hen en alle andere mensen hier, een mooie en onvergetelijke ervaring gehad hier - zoals jullie hebben kunnen lezen op deze blog. Ik zal iedereen ontzettend missen!
Voor nu ga ik nog even een spannend momentje tegemoet: kijken of mijn koffer wel echt dicht past...
