Laatste dagen in Helsinki

Vandaag vetrek ik weer richting Nederland, dus hier de laatste blog vanuit Finland. Misschien niet de laatste blog in totaal, maar in ieder geval de laatste die ik zal schrijven vanuit mijn kamer in Helsinki! Het voelt heel vreemd om vanmiddag ineens weer thuis te zijn. Ik heb al van heel wat mensen afscheid moeten nemen, maar het dringt nog niet echt tot me door - ik heb het gevoel heb dat ik ze gewoon binnenkort weer zie omdat het zo vanzelfsprekend is geworden ze hier vaak te zien. Het afscheid van mijn huisgenootjes en Fritzi zal later vandaag volgen - ik denk dat het een moeilijk moment wordt.

Maar allereerst wil ik nog kort wat vertellen over de afgelopen week. Het weer was prachtig en warm, en ik heb er heerlijk van genoten. Ik heb ook nog veel gestudeerd op school en gewerkt aan andere zaken, maar geprobeerd zoveel mogelijk in de ochtend te werken zodat ik 's middags een ijsje kon eten met Monika, of koffie kon drinken. 

Op dinsdag 22 mei ben ik met Fritzi naar Tampere geweest. De spoorlijn had een aanbieding voor Tampere en we zijn eens gaan kijken hoe het daar is! 

Allereerst zijn we naar het Moomin-museum geweest. De Moomins zijn karakters uit een strip die oorspronkelijk uit Finland komt (hoewel het Zweedstalig is). Het is hier mateloos populair bij jong en oud, en Arabia en Iittala hebben bijvoorbeeld diverse lijnen servies met Moomins erop.

 Moomin museum! :D

Ook hebben we crepes gegeten op een Franse markt, en zijn we naar een Pretpark geweest. We hebben geen woeste achtbanen gedaan, want we hadden een kaartje waarmee je alleen op het terrein kon en in de uitkijktoren (wederom met roterend restaurant, net zoals in Kuopio). 

Er was wel een Angry Birds-Village. Angry Bird is waarschijnlijk net zo beroemd, zoniet beroemder, dan de Moomins, maar als je het mij vraagt minder schattig...  

Fritzi en ik met de Angry Bird

De omgeving van Tampere vanuit de hoogte

   Fritzi en ik bij de Kathedraal

Verder hadden Fritzi en ik onze laatste repetitie met het koor Audite. We hadden koekjes gemaakt, met de Moomin-uitsteker die Fritzi had gekocht in het Moomin museum (er was ook een winkeltje... :) ). Het was een leuke avond, en het was grappig dat ik op een gegeven moment mijn leerling zag binnenlopen die ik hier had voor de lessen in lesgeven, hij kwam audtitie doen! En ik wist van niets. Maar hij is aangenomen! Hoera :).

Op zaterdag zijn Monika en ik naar Seurasaari geweest. Dit is een eiland waarop een openluchtmuseum te vinden is, met historische gebouwen die zijn overgebracht vanuit allerlei locaties in Finland. Het was een prachtige dag, afgesloten met een bezoekje aan het multi-culti 'World Village Festival', en ik heb me laten verleiden tot het kijken van het Songfestival met Fritzi en Monika. Ik vond het over het algemeen redelijk tenenkrommend. 

Seurasaari

Monika had een krans gemaakt van paardebloemen :)

Mooie natuur op Seurasaari, en genietende mensen

Op zondag ben ik langsgeweest bij de familie van Katri, om gedag te zeggen. Ze nodigden me uit voor een concert in een wonderschoon kerkje, van 3 jonge jongens die ontzettend goed piano, cello en viool speelden. Wat allereerst grappig was, was dat ik daar de docente van Finland Close-Up tegenkwam :). Vervolgens werd ik er door Kaisa op gewezen dat de vader van 2 van de jongens Nederlands was! De hele familie sprak Nederlands, de moeder had ook in Nederland gestudeerd (zowel de vader als de moeder studeerden aan het Utrechts Conservatorium :D). Het was heel leuk ze gesproken te hebben, en heel toevallig allemaal! 

Op maandag had ik mijn laatste zangles en een lekkere afscheidslunch met mijn docent (ik had pasta met rendier). Het was heel gezellig, maar tegelijk natuurlijk heel jammer dat we afscheid moesten nemen!

Dinsdag had ik een Afscheids-picknick georganiseerd. Het weer was op zich mooi, maar het was niet zo warm. Toch hebben we het tot een uurtje of 10 uitgehouden in het park! Het was heel gezellig, er waren een aantal mensen die ik nog kende van de Talencursus afgelopen zomer, natuurlijk waren Monika en Fritzi er, en een paar mensen van school :).

En dan gister het afscheid op school, en in de avond een gezellig samenkomst met de huisgenootjes, Fritzi en Marios van hiernaast. We hebben wat cadeautjes uitgewisseld, maar het echte afscheid zal dus straks volgen... 

Over een uur kwartier zullen Monika en ik vetrekken naar het vliegveld (ze brengt me weg :) ), en dan is het helaas echt tijd om naar huis te vliegen. Onvoorstelbaar dat ik vanmiddag weer gewoon in Nederland zit... Ik kan me er nog niets bij voorstellen. Ik heb natuurlijk veel zin om Remco te zien en alle andere mensen in Nederland :), maar aan de andere kant voelt het heel erg vreemd en onnatuurlijk om mijn leven hier nu achter te moeten laten. Voor de meeste mensen hier weet ik zeker dat ik ze nog vaak zal zien: Helsinki is tweede thuis, en ik ben van plan hier nog vaak terug te komen. Monika komt sowieso volgend jaar naar Utrecht voor een congres en Fritzi woont in Duitsland dus dat is ook niet extreem ver weg, dus ik ben ervan overtuigd dat we elkaar nog zullen tegenkomen. Ik heb, samen met hen en alle andere mensen hier, een mooie en onvergetelijke ervaring gehad hier - zoals jullie hebben kunnen lezen op deze blog. Ik zal iedereen ontzettend missen!  

Voor nu ga ik nog even een spannend momentje tegemoet: kijken of mijn koffer wel echt dicht past...

Zonnige dagen in Helsinki

Het voelt heel gek, maar ik ben mijn laatste weken ingegaan hier in Finland. Ik kom namelijk toch op 31 mei terug. Het is alleen spijtig, omdat het weer hier echt prachtig begint te worden en Helsinki is in 2 weken tijd helemaal opgeleefd. Toen Remco hier was, was het eindelijk echt lente, maar sinds hij weg is is Helsinki binnen recordtijd volledig groen geworden en de dagen zijn nu echt lang: rond 22.15 begint de zon onder te gaan en om 23.30 zijn er nog steeds lichte strepen te zien in de lucht. Ook wordt het niet echt volledig donker: de lucht blijft donkerblauw en wordt niet volledig zwart. Ik vind de luchten hier zo bijzonder: in de winter zwart en oranje (? ik dacht eerst steeds dat het het licht van de stad was, maar dat bleek toch niet zo te zijn), in het begin van de lente, gedurende 'the blue moment' een intens blauw voordat het donker wordt, en nu in de zomer een diep donkerblauw. 

Uitzicht vanuit mijn raam, 23.30

En vanaf zondag heb ik het gevoel middenin de zomer geworpen te zijn: het was rond de 18 graden, maar het voelde warmer. Monika, Giulia, haar Italiaanse vriendin en ik hebben deze prachtige dag doorgebracht op Suomenlinna (Zweeds Sveaborg): een fort-eiland voor de kust van Helsinki. Ik ben hier al een aantal keer geweest, maar het blijft een fantastische plek. We hebben een picknick op de rotsen gehouden in de zon, aan zee, en het leven kon even niet perfecter! 

Moinka en ik in de haven, met een ijsje :)

Rotsklimmen

Meeuw die hoopt eten te krijgen

De picknickers: Monika, Giada, Giulia

 Monika en ik op de boot terug

Verder is alles zijn gangetje gegaan op school de afgelopen tijd. Ik heb piano-examen gedaan en had mijn laatste lessen. Nog steeds heb ik 1 zangles tegoed, gelukkig! Verder heb ik nog een aantal concerten gehad. Vorige week zondag heb ik 's ochtends eerst gezongen in de kerk tegenover mijn school (Ruoholahden kappeli) in een Finse kerkdienst. Ik zong een lied in het Fins en een Agnus Dei van Mozart. Verder moest ik nog wat versjes meezingen ter plekke - daar heb ik me doorheen gebluft - maar het meespreken met de gebeden was toch wat lastiger: ik moest goed kijken naar de lippen van de priester en probeerde een beetje na te doen wat hij zei... Dan maakte  ik nog een kleine vergissing in het Finse lied, waarbij de priester me heel gek aankeek. Ik hoop dus maar dat ik niet per ongeluk een heel gek woord heb gezongen. Wat wel grappig was, was dat de priester dacht dat ik misschien van adel was, vanwege de 'van' in mijn achternaam :). 
Het was in ieder geval heel interessant om mee te maken, het ging verder goed en iedereen was tevreden.
In de avond had ik nog een concert met Audite, mijn koor. We zongen 3 Bachcantates, begeleid door het Finland Baroque Orchestra. Het was een heel mooi concert, en het ging ook goed. Monika en Giulia waren komen kijken, wat ik heel tof vond. Ook was het heel leuk om samen met Fritzi te zingen, die ook in Audite is toegelaten een paar maanden geleden.

Op maandag ging ik naar de Nederlandse Ambassade. Ik had een aanvraag voor een paspoort gedaan begin april, die er 4 weken later zou moeten zijn. Uiteindelijk was het er na ongeveer 6 weken, maar vooruit. Toch jammer dat op de Ambassade bleek dat ze mijn naam verkeerd gespeld hebben op het paspoort. Over 4 weken kan ik het nieuwe paspoort ophalen in Utrecht... Ik kan er wel om lachen, maar stom is het natuurlijk wel! 

 Nederlandse Ambassade

Binnen in het gebouw- de Ambassade heeft het niet slecht getroffen

Afgelopen vrijdag had ik weer een concert: dit keer in een boekwinkel! Ik trad daar op met Antti, de pianist waarmee ik dit semester heb samengewerkt in het Lied-Seminar. Vlak voor het concert had ik even een schok toen ik erachter kwam dat ik mijn jurk vergeten was... en geen tijd meer om hem van huis te halen. Gelukkig had ik geen al te afgeleefde kleren aan, maar een paars wollen jurkje, dus hoppa, dan maar in die outfit. Het concert zelf ging goed, afgezien van een paar taalfoutjes, en het publiek was leuk en dankbaar. Ook heb ik weer een aantal bekende gezichten gezien: mijn docent was er (hij was heel tevreden), Fritzi met haar zus en diens vriend, Monika, Giulia met de vriendin uit Italie, en de moeder van Katri kwam nog even langs. Superleuk dat ze er allemaal waren, ik heb heel erg genoten!

 Mooie bloemen van Katri's moeder :)

En zaterdag heb ik mijn eerste ijshockeywedstrijd gezien. Vlak bij mijn huis is de Hartwall-Areena, en daar vonden de ijshockeykampioenschappen plaats - vandaag was de finale. Finland stond in de kwartfinale zaterdag, en bij de Areena stonden tenten opgesteld waarin de wedstrijd gratis te zien was op grote schermen. Kaartjes voor plaatsen in de Areena waren natuurlijk vrij onbetaalbaar, dus wij maakten dankbaar gebruik van de tent. Alhoewel, de tent stond zo volgepakt met fans, dat er een wachtrij voor was en pas toen Rusland zijn 6e goal scoorde konden we erin, omdat veel Finnen teleurgesteld de tent verlieten. Wel hebben we daar nog even de 2e goal voor Finland kunnen meepakken! 

 Sfeerimpressie in de IJshockeytent

En sinds zondag is het weer niet anders dan fantastisch geweest en ik geniet erg van mijn laatste loodjes hier. Ook wordt er nog steeds hard gewerkt, moet ik zeggen, maar ik probeer in de middagen zoveel mogelijk vrij te zijn om van het zonnetje te genieten :). 
Monika en ik gaan vaak nog even winkelen, of een ijsje eten in de stad, of in de avond nog even wandelen naar een cafeetje of iets dergelijks. Heel gezellig! Ik ga al mijn huisgenootjes en vrienden hier missen, maar vooral haar...

 Het uitzicht nu vanuit mijn school.

Pohjoisesplanadi. Wederom een hele verandering sinds de winter!

Cafe Regatta, waar ik maandagavond met Monika koffie gedronken heb.

 




























Monika en ik bij Regatta. Het was op deze foto's ongeveer 22.00, schat ik.

Feestende Finnen: een gezellige week

Met enige beschaamdheid moet ik melden nog steeds geen post over Riga te hebben (en die beschaamdheid wordt natuurlijk ook hoe langer hoe erger ;), maar: ik wilde wel iets schrijven over de afgelopen week.

Remco was hier namelijk (Yay) en we hebben een hele fijne week gehad! Het weer was grotendeels schitterend, en we hebben hier veel van genoten door lang buiten te zijn. 
Het was voor mij een mooie gelegenheid om een beetje vakantie te vieren, ook al heb ik ook wel gestudeerd, hoor! Ik zal niet van alle dagen vertellen wat we steeds hebben gedaan, maar ik zal de hoogtepunten beschrijven :). 
En dat begon op 30 april: voor jullie Koninginnedag, voor de Finnen de vooravond van Vappu op 1 mei. Vappu is oorspronkelijk natuurlijk de Dag van de Arbeid, maar hier heeft het een aantal bijbetekenissen gekregen: ook het begin van de lente wordt gevierd, en het feit dat veel Middelbare scholieren geslaagd zijn. De scholieren hebben een speciaal petje op als ze geslaagd zijn, en vanaf een uurtje of 17.00 op 30 april draagt iedereen zijn petje, van net geslaagd tot heel lang geleden geslaagd. Het hoogtepunt (dat wij eigenlijk net gemist hebben, helaas) is dat het standbeeld bij de Haven, Havis Amanda, zo'n petje opkrijgt van studenten die op een kraan richting het standbeeld gaan. Het feestgedruis was vlak na de 'kroning' in ieder geval groot en er werd champagne gedronken en wijn, maar ik moet eerlijk bekennen dat wij niet helemaal begrepen waarom er zo loos wordt gegaan vanwege een standbeeld met een petje...  En hoewel ik vantevoren van alle kanten gewaarschuwd was voor dronken Finnen, vond ik dat allemaal erg meevallen. Het was niet erger dan Koninginnedag in Amsterdam ;).

Net na de 'ceremonie'

Feestende Finnen :)

Wij met het feestgedruis

Feestgedruis in Helsinki

Alle winkels waren ook extra vroeg dicht (inclusief de supermarkt...) en er was uberhaupt niks meer open (ook bijvoorbeeld de Bioscoop niet). Wij hebben uiteindelijk ons eigen feestje gevierd bij Jeroen, met een zeer wazige doch vermakelijke horrorfilm over een groepje Lappen die de echte Joulupukki (Kerstman) vinden en hem proberen te verkopen voor veel geld, maar de echte kerstman blijkt niet zo'n gezellige vriendelijke oude man te zijn als Coca Cola hem voordoet... Een typische Finse film, zullen we maar zeggen ;).  

Dan de volgende dag: Vappu zelf. Iedereen viert dat hier door in parkjes te picknicken (en bij te komen van de vorige feestavond natuurlijk) en wij zijn ook de middag begonnen in het bekende Kaivopuisto (dat was ook het park waar we hebben gesleed in deze post) . Remco had een fles Mede uit Nederland mee en een Nederlandse kaas (mmmmm) dus daar hebben we van genoten. In de middag hadden we afgesproken met mijn docent, Juha, om te wandelen op Lauttasaari (eiland van Helsinki) en te stranden in een cafeetje. Het was heel gezellig, leuk om eens wat uitgebreider met hem te kunnen praten, en ook leuk dat Remco en Juha elkaar konden ontmoeten! 
Na afloop zijn we terug naar Kaivopuisto gegaan, omdat mijn vriendin Arnette uit deze post in Helsinki was! We hebben nog een heel gezellige avond gehad, in het park, een restaurant en we eindigden zingend op straat met begeleiding van Arnette's ukelele... Een bijzondere ervaring! 

Op donderdag zijn we een dagje naar Turku geweest, een stad ten noord-westen van Helsinki. De treinmaatschappij had een speciale aanbieding, dus we zijn daar eens wezen kijken! Het was een leuke stad, vrij klein, maar we hadden weer mooi weer en hebben daar lekker rondgewandeld. We zijn naar het Sibeliusmuseum geweest, een museum met oude muziekinstrumenten en een tentoonstellinkje over de componist Jean Sibelius. Het was interessant en de muziekinstrumenten waren mooi en omdat het niet zo groot was, konden we 45 minuten later alweer van de zon genieten! 

Sfeerimpressie van Turku

Kathedraal vanTurku

Cool muziekinstrument in het museum

 Kantele: typisch Fins instrument

Sibelius!

Ander cool muziekinstrument: Piano met 'special effects'

Haha XD

Ook zijn we naar het Kasteel van Turku gegaan, Turunlinna. Het was een mooi kasteel, ook niet zo groot, en omdat wij als echte Hollanders de entree van 7,00 iets te duur vonden, zijn we alleen tot op de binnenplaats geweest. Alsnog leuk om eens te zien!

Binnenplaats vanTurunlinna

Buitenkant van Turunlinna (ik realiseerde me later pas dat ik niet eens een foto heb van het hele kasteel..)

Een ander hoogtepunt in Turku was een cafeetje waar we koffie hebben gedronken: Kosmic Comic Cafe. Het was een cafe met strips als thema, en het was ook mogelijk om daar strips te lezen. Wij hebben ons gewaagd aan een Finse Donald Duck. Nog even oefenen :). 

Comic Cafe

Verder zijn we vorige week naar de bioscoop geweest, hebben we lekker pizza gegeten bij Finse vrienden Emma en Giacomo (OK, Giacomo is Italiaans) die ik ken van school, en we zijn naar Linnanmäki geweest, een pretpark hier in de buurt. Ook zijn we nog uit eten geweest in een buffetrestaurant met Finse keuken. In Linnanmäki is het gratis om op het terrein rond te lopen, maar als je ergens inwilt, moet je per ritje betalen of een armbandje kopen waarmee je overal inkunt. Het armbandje kost 40,00, wat wij sowieso al teveel vonden, en elk afzonderlijk ritje bleek 6,50 te zijn dus uiteindelijk zijn we nergens ingeweest (sowieso hebben we ook niets gezien waar we echt graag in wilden...)
En op zondag moest ik Remco jammer genoeg weer op het vliegveld achterlaten...


Wat ook jammer was, is dat op 30 april Stash naar huis is vetrokken, naar Slovenie. De eerst van 'ons groepje' die weg is gegaan... Ik zal hem zeker missen! Dan is afgelopen zaterdag ook Aurora vertrokken, de Spaanse fluitiste. Ik zag haar redelijk vaak op school dus ook haar mis ik! En het doet me natuurlijk realiseren dat ook ik binnenkort naar huis zal gaan. Ik schreef in mijn vorige post dat ik van plan ben weer terug naar Finland te komen halverwege juni, voor 2 weken, maar ik heb uiteindelijk besloten dat toch niet te doen. Na wat gesprekken met de vrienden hier, bleken de meesten tegen die tijd weg te zijn, of druk met bezoekers uit het thuisland. Ik vond het uiteindelijk dus toch niet genoeg toegevoegde waarde hebben om speciaal terug te komen (en 200,00 te betalen voor een vliegticket). 
Toen kwam ik afgelopen zondag op het idee om te proberen mijn vliegticket om te boeken, zodat ik een week langer hier kan blijven. Het kostte 50,00, en net toen ik vandaag besloten had het te doen, bleek de prijs omhooggegaan te zijn naar 75,00... dus nu ben ik er heel erg over aan het twijfelen eigenlijk. Het is toch redelijk wat geld voor mij, en is het het echt waard? Wordt vervolgd, dus... (en advies is welkom!)

Gister hebben we overigens nog een aparte ervaring beleefd: de Finse Eerste Hulp. Niet schrikken, het was niet voor mij - Monika had haar knie bezeerd en ze kon niet op haar been staan, dus Fritzi en ik zijn met haar meegeweest naar de Eerste Hulp (met dank aan onze Oostenrijkse buurman Peter, die een auto heeft en ons gebracht en gehaald heeft). We zijn rond 15.45 van huis vertrokken. Eerst reden we naar het Health Center hier in Pasila,maardie ging over 5 min dicht dus we moesten naar het ziekenhuis. Daar aangekomen, moesten we een nummertje trekken voor de 'incheck'. We hebben rond de 20 minuten gewacht. Daarna moesten we naar een andere wachtkamer, met Monika in een rolstoel, om te wachten op de arts. Zo'n anderhalf uur verder konden we daar terecht. Er bleken rontgenfoto's gemaakt te moeten worden. Gelukkig konden we daar snel terecht, maar daarna moesten we weer terug naar dezelfde wachtkamer. Vervolgens hebben we daar weer een paaruur gezeten. Ondertussen kwam er nog een dronken man binnen met een hoofdwond, die meteen geholpen moest worden. Er was een lading Security-personeel aanwezig in het ziekenhuis en die kwamen nu van pas want de man wilde eigenlijk helemaal niet geholpen worden... Op een gegeven moment zagen we Politie binnenkomen in het ziekenhuis, die duidelijk voor de man kwam: na vermoedelijk gehecht te zijn, kon hij meteen ingerekend worden door de politie. Ook zagen we nog een andere man met een flinke partij schaafwonden op zijn gezicht (vermoedelijk ook dronken). Al met al was het niet saai te noemen en onze stemming bleef tot op het laatste moment goed, kan ik met trots melden! 
Eenmaal binnen bij de dokter bleek er niets geks te zien te zijn op de foto's en Monika kon naar huis met een stel krukken en pijnstillers. Nog even langs de administratie voor de verzekeringspapieren, en we konden weer op pad. Uiteindelijk waren we thuis om 22.45. We hebben 6 uur lang in het ziekenhuis gezeten... Pfffff. 


Dan tot slot nog 2 foto's. Eerst eentje speciaal voor mijn broer:

En had ik al verteld dat ik in Finland mijn eigen tijdschrift heb...? :D