Laatste dagen in Helsinki

Vandaag vetrek ik weer richting Nederland, dus hier de laatste blog vanuit Finland. Misschien niet de laatste blog in totaal, maar in ieder geval de laatste die ik zal schrijven vanuit mijn kamer in Helsinki! Het voelt heel vreemd om vanmiddag ineens weer thuis te zijn. Ik heb al van heel wat mensen afscheid moeten nemen, maar het dringt nog niet echt tot me door - ik heb het gevoel heb dat ik ze gewoon binnenkort weer zie omdat het zo vanzelfsprekend is geworden ze hier vaak te zien. Het afscheid van mijn huisgenootjes en Fritzi zal later vandaag volgen - ik denk dat het een moeilijk moment wordt.

Maar allereerst wil ik nog kort wat vertellen over de afgelopen week. Het weer was prachtig en warm, en ik heb er heerlijk van genoten. Ik heb ook nog veel gestudeerd op school en gewerkt aan andere zaken, maar geprobeerd zoveel mogelijk in de ochtend te werken zodat ik 's middags een ijsje kon eten met Monika, of koffie kon drinken. 

Op dinsdag 22 mei ben ik met Fritzi naar Tampere geweest. De spoorlijn had een aanbieding voor Tampere en we zijn eens gaan kijken hoe het daar is! 

Allereerst zijn we naar het Moomin-museum geweest. De Moomins zijn karakters uit een strip die oorspronkelijk uit Finland komt (hoewel het Zweedstalig is). Het is hier mateloos populair bij jong en oud, en Arabia en Iittala hebben bijvoorbeeld diverse lijnen servies met Moomins erop.

 Moomin museum! :D

Ook hebben we crepes gegeten op een Franse markt, en zijn we naar een Pretpark geweest. We hebben geen woeste achtbanen gedaan, want we hadden een kaartje waarmee je alleen op het terrein kon en in de uitkijktoren (wederom met roterend restaurant, net zoals in Kuopio). 

Er was wel een Angry Birds-Village. Angry Bird is waarschijnlijk net zo beroemd, zoniet beroemder, dan de Moomins, maar als je het mij vraagt minder schattig...  

Fritzi en ik met de Angry Bird

De omgeving van Tampere vanuit de hoogte

   Fritzi en ik bij de Kathedraal

Verder hadden Fritzi en ik onze laatste repetitie met het koor Audite. We hadden koekjes gemaakt, met de Moomin-uitsteker die Fritzi had gekocht in het Moomin museum (er was ook een winkeltje... :) ). Het was een leuke avond, en het was grappig dat ik op een gegeven moment mijn leerling zag binnenlopen die ik hier had voor de lessen in lesgeven, hij kwam audtitie doen! En ik wist van niets. Maar hij is aangenomen! Hoera :).

Op zaterdag zijn Monika en ik naar Seurasaari geweest. Dit is een eiland waarop een openluchtmuseum te vinden is, met historische gebouwen die zijn overgebracht vanuit allerlei locaties in Finland. Het was een prachtige dag, afgesloten met een bezoekje aan het multi-culti 'World Village Festival', en ik heb me laten verleiden tot het kijken van het Songfestival met Fritzi en Monika. Ik vond het over het algemeen redelijk tenenkrommend. 

Seurasaari

Monika had een krans gemaakt van paardebloemen :)

Mooie natuur op Seurasaari, en genietende mensen

Op zondag ben ik langsgeweest bij de familie van Katri, om gedag te zeggen. Ze nodigden me uit voor een concert in een wonderschoon kerkje, van 3 jonge jongens die ontzettend goed piano, cello en viool speelden. Wat allereerst grappig was, was dat ik daar de docente van Finland Close-Up tegenkwam :). Vervolgens werd ik er door Kaisa op gewezen dat de vader van 2 van de jongens Nederlands was! De hele familie sprak Nederlands, de moeder had ook in Nederland gestudeerd (zowel de vader als de moeder studeerden aan het Utrechts Conservatorium :D). Het was heel leuk ze gesproken te hebben, en heel toevallig allemaal! 

Op maandag had ik mijn laatste zangles en een lekkere afscheidslunch met mijn docent (ik had pasta met rendier). Het was heel gezellig, maar tegelijk natuurlijk heel jammer dat we afscheid moesten nemen!

Dinsdag had ik een Afscheids-picknick georganiseerd. Het weer was op zich mooi, maar het was niet zo warm. Toch hebben we het tot een uurtje of 10 uitgehouden in het park! Het was heel gezellig, er waren een aantal mensen die ik nog kende van de Talencursus afgelopen zomer, natuurlijk waren Monika en Fritzi er, en een paar mensen van school :).

En dan gister het afscheid op school, en in de avond een gezellig samenkomst met de huisgenootjes, Fritzi en Marios van hiernaast. We hebben wat cadeautjes uitgewisseld, maar het echte afscheid zal dus straks volgen... 

Over een uur kwartier zullen Monika en ik vetrekken naar het vliegveld (ze brengt me weg :) ), en dan is het helaas echt tijd om naar huis te vliegen. Onvoorstelbaar dat ik vanmiddag weer gewoon in Nederland zit... Ik kan me er nog niets bij voorstellen. Ik heb natuurlijk veel zin om Remco te zien en alle andere mensen in Nederland :), maar aan de andere kant voelt het heel erg vreemd en onnatuurlijk om mijn leven hier nu achter te moeten laten. Voor de meeste mensen hier weet ik zeker dat ik ze nog vaak zal zien: Helsinki is tweede thuis, en ik ben van plan hier nog vaak terug te komen. Monika komt sowieso volgend jaar naar Utrecht voor een congres en Fritzi woont in Duitsland dus dat is ook niet extreem ver weg, dus ik ben ervan overtuigd dat we elkaar nog zullen tegenkomen. Ik heb, samen met hen en alle andere mensen hier, een mooie en onvergetelijke ervaring gehad hier - zoals jullie hebben kunnen lezen op deze blog. Ik zal iedereen ontzettend missen!  

Voor nu ga ik nog even een spannend momentje tegemoet: kijken of mijn koffer wel echt dicht past...

Zonnige dagen in Helsinki

Het voelt heel gek, maar ik ben mijn laatste weken ingegaan hier in Finland. Ik kom namelijk toch op 31 mei terug. Het is alleen spijtig, omdat het weer hier echt prachtig begint te worden en Helsinki is in 2 weken tijd helemaal opgeleefd. Toen Remco hier was, was het eindelijk echt lente, maar sinds hij weg is is Helsinki binnen recordtijd volledig groen geworden en de dagen zijn nu echt lang: rond 22.15 begint de zon onder te gaan en om 23.30 zijn er nog steeds lichte strepen te zien in de lucht. Ook wordt het niet echt volledig donker: de lucht blijft donkerblauw en wordt niet volledig zwart. Ik vind de luchten hier zo bijzonder: in de winter zwart en oranje (? ik dacht eerst steeds dat het het licht van de stad was, maar dat bleek toch niet zo te zijn), in het begin van de lente, gedurende 'the blue moment' een intens blauw voordat het donker wordt, en nu in de zomer een diep donkerblauw. 

Uitzicht vanuit mijn raam, 23.30

En vanaf zondag heb ik het gevoel middenin de zomer geworpen te zijn: het was rond de 18 graden, maar het voelde warmer. Monika, Giulia, haar Italiaanse vriendin en ik hebben deze prachtige dag doorgebracht op Suomenlinna (Zweeds Sveaborg): een fort-eiland voor de kust van Helsinki. Ik ben hier al een aantal keer geweest, maar het blijft een fantastische plek. We hebben een picknick op de rotsen gehouden in de zon, aan zee, en het leven kon even niet perfecter! 

Moinka en ik in de haven, met een ijsje :)

Rotsklimmen

Meeuw die hoopt eten te krijgen

De picknickers: Monika, Giada, Giulia

 Monika en ik op de boot terug

Verder is alles zijn gangetje gegaan op school de afgelopen tijd. Ik heb piano-examen gedaan en had mijn laatste lessen. Nog steeds heb ik 1 zangles tegoed, gelukkig! Verder heb ik nog een aantal concerten gehad. Vorige week zondag heb ik 's ochtends eerst gezongen in de kerk tegenover mijn school (Ruoholahden kappeli) in een Finse kerkdienst. Ik zong een lied in het Fins en een Agnus Dei van Mozart. Verder moest ik nog wat versjes meezingen ter plekke - daar heb ik me doorheen gebluft - maar het meespreken met de gebeden was toch wat lastiger: ik moest goed kijken naar de lippen van de priester en probeerde een beetje na te doen wat hij zei... Dan maakte  ik nog een kleine vergissing in het Finse lied, waarbij de priester me heel gek aankeek. Ik hoop dus maar dat ik niet per ongeluk een heel gek woord heb gezongen. Wat wel grappig was, was dat de priester dacht dat ik misschien van adel was, vanwege de 'van' in mijn achternaam :). 
Het was in ieder geval heel interessant om mee te maken, het ging verder goed en iedereen was tevreden.
In de avond had ik nog een concert met Audite, mijn koor. We zongen 3 Bachcantates, begeleid door het Finland Baroque Orchestra. Het was een heel mooi concert, en het ging ook goed. Monika en Giulia waren komen kijken, wat ik heel tof vond. Ook was het heel leuk om samen met Fritzi te zingen, die ook in Audite is toegelaten een paar maanden geleden.

Op maandag ging ik naar de Nederlandse Ambassade. Ik had een aanvraag voor een paspoort gedaan begin april, die er 4 weken later zou moeten zijn. Uiteindelijk was het er na ongeveer 6 weken, maar vooruit. Toch jammer dat op de Ambassade bleek dat ze mijn naam verkeerd gespeld hebben op het paspoort. Over 4 weken kan ik het nieuwe paspoort ophalen in Utrecht... Ik kan er wel om lachen, maar stom is het natuurlijk wel! 

 Nederlandse Ambassade

Binnen in het gebouw- de Ambassade heeft het niet slecht getroffen

Afgelopen vrijdag had ik weer een concert: dit keer in een boekwinkel! Ik trad daar op met Antti, de pianist waarmee ik dit semester heb samengewerkt in het Lied-Seminar. Vlak voor het concert had ik even een schok toen ik erachter kwam dat ik mijn jurk vergeten was... en geen tijd meer om hem van huis te halen. Gelukkig had ik geen al te afgeleefde kleren aan, maar een paars wollen jurkje, dus hoppa, dan maar in die outfit. Het concert zelf ging goed, afgezien van een paar taalfoutjes, en het publiek was leuk en dankbaar. Ook heb ik weer een aantal bekende gezichten gezien: mijn docent was er (hij was heel tevreden), Fritzi met haar zus en diens vriend, Monika, Giulia met de vriendin uit Italie, en de moeder van Katri kwam nog even langs. Superleuk dat ze er allemaal waren, ik heb heel erg genoten!

 Mooie bloemen van Katri's moeder :)

En zaterdag heb ik mijn eerste ijshockeywedstrijd gezien. Vlak bij mijn huis is de Hartwall-Areena, en daar vonden de ijshockeykampioenschappen plaats - vandaag was de finale. Finland stond in de kwartfinale zaterdag, en bij de Areena stonden tenten opgesteld waarin de wedstrijd gratis te zien was op grote schermen. Kaartjes voor plaatsen in de Areena waren natuurlijk vrij onbetaalbaar, dus wij maakten dankbaar gebruik van de tent. Alhoewel, de tent stond zo volgepakt met fans, dat er een wachtrij voor was en pas toen Rusland zijn 6e goal scoorde konden we erin, omdat veel Finnen teleurgesteld de tent verlieten. Wel hebben we daar nog even de 2e goal voor Finland kunnen meepakken! 

 Sfeerimpressie in de IJshockeytent

En sinds zondag is het weer niet anders dan fantastisch geweest en ik geniet erg van mijn laatste loodjes hier. Ook wordt er nog steeds hard gewerkt, moet ik zeggen, maar ik probeer in de middagen zoveel mogelijk vrij te zijn om van het zonnetje te genieten :). 
Monika en ik gaan vaak nog even winkelen, of een ijsje eten in de stad, of in de avond nog even wandelen naar een cafeetje of iets dergelijks. Heel gezellig! Ik ga al mijn huisgenootjes en vrienden hier missen, maar vooral haar...

 Het uitzicht nu vanuit mijn school.

Pohjoisesplanadi. Wederom een hele verandering sinds de winter!

Cafe Regatta, waar ik maandagavond met Monika koffie gedronken heb.

 




























Monika en ik bij Regatta. Het was op deze foto's ongeveer 22.00, schat ik.

Feestende Finnen: een gezellige week

Met enige beschaamdheid moet ik melden nog steeds geen post over Riga te hebben (en die beschaamdheid wordt natuurlijk ook hoe langer hoe erger ;), maar: ik wilde wel iets schrijven over de afgelopen week.

Remco was hier namelijk (Yay) en we hebben een hele fijne week gehad! Het weer was grotendeels schitterend, en we hebben hier veel van genoten door lang buiten te zijn. 
Het was voor mij een mooie gelegenheid om een beetje vakantie te vieren, ook al heb ik ook wel gestudeerd, hoor! Ik zal niet van alle dagen vertellen wat we steeds hebben gedaan, maar ik zal de hoogtepunten beschrijven :). 
En dat begon op 30 april: voor jullie Koninginnedag, voor de Finnen de vooravond van Vappu op 1 mei. Vappu is oorspronkelijk natuurlijk de Dag van de Arbeid, maar hier heeft het een aantal bijbetekenissen gekregen: ook het begin van de lente wordt gevierd, en het feit dat veel Middelbare scholieren geslaagd zijn. De scholieren hebben een speciaal petje op als ze geslaagd zijn, en vanaf een uurtje of 17.00 op 30 april draagt iedereen zijn petje, van net geslaagd tot heel lang geleden geslaagd. Het hoogtepunt (dat wij eigenlijk net gemist hebben, helaas) is dat het standbeeld bij de Haven, Havis Amanda, zo'n petje opkrijgt van studenten die op een kraan richting het standbeeld gaan. Het feestgedruis was vlak na de 'kroning' in ieder geval groot en er werd champagne gedronken en wijn, maar ik moet eerlijk bekennen dat wij niet helemaal begrepen waarom er zo loos wordt gegaan vanwege een standbeeld met een petje...  En hoewel ik vantevoren van alle kanten gewaarschuwd was voor dronken Finnen, vond ik dat allemaal erg meevallen. Het was niet erger dan Koninginnedag in Amsterdam ;).

Net na de 'ceremonie'

Feestende Finnen :)

Wij met het feestgedruis

Feestgedruis in Helsinki

Alle winkels waren ook extra vroeg dicht (inclusief de supermarkt...) en er was uberhaupt niks meer open (ook bijvoorbeeld de Bioscoop niet). Wij hebben uiteindelijk ons eigen feestje gevierd bij Jeroen, met een zeer wazige doch vermakelijke horrorfilm over een groepje Lappen die de echte Joulupukki (Kerstman) vinden en hem proberen te verkopen voor veel geld, maar de echte kerstman blijkt niet zo'n gezellige vriendelijke oude man te zijn als Coca Cola hem voordoet... Een typische Finse film, zullen we maar zeggen ;).  

Dan de volgende dag: Vappu zelf. Iedereen viert dat hier door in parkjes te picknicken (en bij te komen van de vorige feestavond natuurlijk) en wij zijn ook de middag begonnen in het bekende Kaivopuisto (dat was ook het park waar we hebben gesleed in deze post) . Remco had een fles Mede uit Nederland mee en een Nederlandse kaas (mmmmm) dus daar hebben we van genoten. In de middag hadden we afgesproken met mijn docent, Juha, om te wandelen op Lauttasaari (eiland van Helsinki) en te stranden in een cafeetje. Het was heel gezellig, leuk om eens wat uitgebreider met hem te kunnen praten, en ook leuk dat Remco en Juha elkaar konden ontmoeten! 
Na afloop zijn we terug naar Kaivopuisto gegaan, omdat mijn vriendin Arnette uit deze post in Helsinki was! We hebben nog een heel gezellige avond gehad, in het park, een restaurant en we eindigden zingend op straat met begeleiding van Arnette's ukelele... Een bijzondere ervaring! 

Op donderdag zijn we een dagje naar Turku geweest, een stad ten noord-westen van Helsinki. De treinmaatschappij had een speciale aanbieding, dus we zijn daar eens wezen kijken! Het was een leuke stad, vrij klein, maar we hadden weer mooi weer en hebben daar lekker rondgewandeld. We zijn naar het Sibeliusmuseum geweest, een museum met oude muziekinstrumenten en een tentoonstellinkje over de componist Jean Sibelius. Het was interessant en de muziekinstrumenten waren mooi en omdat het niet zo groot was, konden we 45 minuten later alweer van de zon genieten! 

Sfeerimpressie van Turku

Kathedraal vanTurku

Cool muziekinstrument in het museum

 Kantele: typisch Fins instrument

Sibelius!

Ander cool muziekinstrument: Piano met 'special effects'

Haha XD

Ook zijn we naar het Kasteel van Turku gegaan, Turunlinna. Het was een mooi kasteel, ook niet zo groot, en omdat wij als echte Hollanders de entree van 7,00 iets te duur vonden, zijn we alleen tot op de binnenplaats geweest. Alsnog leuk om eens te zien!

Binnenplaats vanTurunlinna

Buitenkant van Turunlinna (ik realiseerde me later pas dat ik niet eens een foto heb van het hele kasteel..)

Een ander hoogtepunt in Turku was een cafeetje waar we koffie hebben gedronken: Kosmic Comic Cafe. Het was een cafe met strips als thema, en het was ook mogelijk om daar strips te lezen. Wij hebben ons gewaagd aan een Finse Donald Duck. Nog even oefenen :). 

Comic Cafe

Verder zijn we vorige week naar de bioscoop geweest, hebben we lekker pizza gegeten bij Finse vrienden Emma en Giacomo (OK, Giacomo is Italiaans) die ik ken van school, en we zijn naar Linnanmäki geweest, een pretpark hier in de buurt. Ook zijn we nog uit eten geweest in een buffetrestaurant met Finse keuken. In Linnanmäki is het gratis om op het terrein rond te lopen, maar als je ergens inwilt, moet je per ritje betalen of een armbandje kopen waarmee je overal inkunt. Het armbandje kost 40,00, wat wij sowieso al teveel vonden, en elk afzonderlijk ritje bleek 6,50 te zijn dus uiteindelijk zijn we nergens ingeweest (sowieso hebben we ook niets gezien waar we echt graag in wilden...)
En op zondag moest ik Remco jammer genoeg weer op het vliegveld achterlaten...


Wat ook jammer was, is dat op 30 april Stash naar huis is vetrokken, naar Slovenie. De eerst van 'ons groepje' die weg is gegaan... Ik zal hem zeker missen! Dan is afgelopen zaterdag ook Aurora vertrokken, de Spaanse fluitiste. Ik zag haar redelijk vaak op school dus ook haar mis ik! En het doet me natuurlijk realiseren dat ook ik binnenkort naar huis zal gaan. Ik schreef in mijn vorige post dat ik van plan ben weer terug naar Finland te komen halverwege juni, voor 2 weken, maar ik heb uiteindelijk besloten dat toch niet te doen. Na wat gesprekken met de vrienden hier, bleken de meesten tegen die tijd weg te zijn, of druk met bezoekers uit het thuisland. Ik vond het uiteindelijk dus toch niet genoeg toegevoegde waarde hebben om speciaal terug te komen (en 200,00 te betalen voor een vliegticket). 
Toen kwam ik afgelopen zondag op het idee om te proberen mijn vliegticket om te boeken, zodat ik een week langer hier kan blijven. Het kostte 50,00, en net toen ik vandaag besloten had het te doen, bleek de prijs omhooggegaan te zijn naar 75,00... dus nu ben ik er heel erg over aan het twijfelen eigenlijk. Het is toch redelijk wat geld voor mij, en is het het echt waard? Wordt vervolgd, dus... (en advies is welkom!)

Gister hebben we overigens nog een aparte ervaring beleefd: de Finse Eerste Hulp. Niet schrikken, het was niet voor mij - Monika had haar knie bezeerd en ze kon niet op haar been staan, dus Fritzi en ik zijn met haar meegeweest naar de Eerste Hulp (met dank aan onze Oostenrijkse buurman Peter, die een auto heeft en ons gebracht en gehaald heeft). We zijn rond 15.45 van huis vertrokken. Eerst reden we naar het Health Center hier in Pasila,maardie ging over 5 min dicht dus we moesten naar het ziekenhuis. Daar aangekomen, moesten we een nummertje trekken voor de 'incheck'. We hebben rond de 20 minuten gewacht. Daarna moesten we naar een andere wachtkamer, met Monika in een rolstoel, om te wachten op de arts. Zo'n anderhalf uur verder konden we daar terecht. Er bleken rontgenfoto's gemaakt te moeten worden. Gelukkig konden we daar snel terecht, maar daarna moesten we weer terug naar dezelfde wachtkamer. Vervolgens hebben we daar weer een paaruur gezeten. Ondertussen kwam er nog een dronken man binnen met een hoofdwond, die meteen geholpen moest worden. Er was een lading Security-personeel aanwezig in het ziekenhuis en die kwamen nu van pas want de man wilde eigenlijk helemaal niet geholpen worden... Op een gegeven moment zagen we Politie binnenkomen in het ziekenhuis, die duidelijk voor de man kwam: na vermoedelijk gehecht te zijn, kon hij meteen ingerekend worden door de politie. Ook zagen we nog een andere man met een flinke partij schaafwonden op zijn gezicht (vermoedelijk ook dronken). Al met al was het niet saai te noemen en onze stemming bleef tot op het laatste moment goed, kan ik met trots melden! 
Eenmaal binnen bij de dokter bleek er niets geks te zien te zijn op de foto's en Monika kon naar huis met een stel krukken en pijnstillers. Nog even langs de administratie voor de verzekeringspapieren, en we konden weer op pad. Uiteindelijk waren we thuis om 22.45. We hebben 6 uur lang in het ziekenhuis gezeten... Pfffff. 


Dan tot slot nog 2 foto's. Eerst eentje speciaal voor mijn broer:

En had ik al verteld dat ik in Finland mijn eigen tijdschrift heb...? :D

    
 

Joensuu!

Eigenlijk wilde ik dat mijn volgende post een mooi verhaal over Riga zou zijn, maar hoewel het verhaal al geschreven is, wacht ik nog even op wat foto's van Monika en Fritzi om de post op te leuken. Ik heb het druk gehad en ben ook een beetje lui geweest met daar achteraan gaan, en ik vond dat de laatste blog toch alweer erg lang geleden was... dus schrijf ik even iets tussendoor, met onder andere een verslag van een ander tripje dat ik niet afgelopen weekend, maar het weekend ervoor heb gemaakt (wat gaat de tijd snel!). 

De lente is nu eindelijk echt hier! Op het moment is het grijs en grauw, dus echt veel van de lente merken doe ik nu niet, maar afgelopen zondag en maandag was het weer heel mooi en ik heb de eerste lentebloemetjes gezien! Dus nu is het wat mij betreft officieel :).

Vorig weekend ben ik dus in Joensuu in het oosten van Finland geweest, om mijn vriendin Arnette te bezoeken, een Duitse uitwisselingsstudente daar die ik heb ontmoet op de zomercurus Fins. Een van de aangename verrassingen toen we uit Riga terugkwamen, was dat bijna alle sneeuw in Helsinki was gesmolten! Ik was dan ook wel enigszins teleurgesteld dat ik op de 5 uur durende treinreis naar Joensuu steeds meer sneeuw zag naar mate ik oostelijker kwam. En inderdaad, in Joensuu was alles nog volop besneeuwd, hoewel daar toch ook wel duidelijk de lente begon: er waren vogels te horen en volgens Arnette was er eerst nog veel meer sneeuw. 
Maar ondanks de sneeuw (die ik ergens stiekem toch ook wel leuk vond) heb ik een heel fijn weekend gehad in Joensuu!

Ik kwam op vrijdagavond aan en het tripje begon goed: na het eten gingen we naar de sauna en ijszwemmen! We zijn wel 4x in het ijsmeer geweest, ik ben heel trots op ons. Het was heel fijn - hoe bizar dat ook klinkt! 
Daarna hebben we nog gezellig een Finse film gekeken en zijn we gaan slapen. De volgende dag zijn we bijtijds opgestaan, om uitgebreid te ontbijten en te wandelen richting het centrum van de stad (ongeveer 45 min wandelen, denk ik). In de stad hebben we een beetje rondgekeken, ik heb zowaar een uur gestudeerd in de bibliotheek (was heel trots op mezelf) en we hebben gegeten in de kantine van de universiteit. Ook heb ik het stadhuis vanbinnen gezien. Aan het eind van de middag gingen we weer terug naar Arnette's kamer, omdat we 's avonds naar een gekostumeerd verjaardagsfeestje zouden gaan. 

Arnette en ik op onze wandeling!

De rivier was nog bevroren...

Hoe vaak krijg je nou de kans in je leven om gezellig op een bankje te zitten met een wolf?

 Arnette en ik met de wolf (enigszins verstopt)

Uiteindelijk kwam het er, na een middagdutje, een kop koffie en het bakken van kaneelbroodjes natuurlijk op neer dat we nog 15 minuten hadden voor ons kostuum. We hebben dus lukraak wat uit de kast van Arnette moeten trekken en daarna gingen we snel weg. Uiteindelijk bleek op het feest natuurlijk dat de helft van de gasten niet verkleed was... zucht. Zelfs een van de twee meisjes die het feest organiseerden was niet verkleed... Maargoed, het was alsnog leuk en ik heb veel leuke mensen ontmoet daar!

Op zondag hadden we weer een heerlijk ontbijt van Arnette, en daarna hebben we een mooie boswandeling gemaakt, in de sneeuw. Joensuu ligt middenin de bossen en overal zie je dat: ik had constant het gevoel dat ik op vakantie was met de bossen en bomen die ik overal zag! Het is dan ook niet verwonderlijk dat de grootste faculteit van de universiteit "Forestry" is: bosbouwkunde. Ze hadden een mooi gebouw, anders dan de rest, bekleed met boomstammen. 

Na onze wandeling hebben we eigenlijk een gezellig en lekker lui middagje gehad, totdat ik rond 18.15 weer de trein terug moest hebben naar Helsinki. Al met al was het een zeer geslaagd weekend!

En sinds ik terugben, heb ik het dus vooral druk gehad met school. 
We hebben in het gebouw van het Conservatorium een Leikkikoulu zitten, een Speelschool, waar kleine kinderen muziekleshebben. Dat begint al vanaf 1 jaar. Ik was heel benieuwd wat ze daar precies met de kinderen doen; ik geloof niet dat wij zoiets in Nederland hebben?
Ik ben in ieder geval een aantal lessen gaan kijken, een les met 3-en 4-jarige kinderen, een les met 1-jarigen met ouders en een les met 5-jarige kinderen. Het was heel leuk en interessant om eens te kijken hoe dat gaat, en wat een engelengeduld en energie moet de juf hebben! Het lijkt alsof het alleen maar spelen met kinderen is, en dan met muziek als uitgangspunt: vooral veel liedjes zingen, spelletjes doen waarbij de kinderen zelf een eenvoudig instrument zoals koebel bespelen, spelletjes met bewegen op muziek en spelletjes terwijl er muziek speelt. Maar de kinderen hebben een aandachtsspanne van ongeveer 1,5 minuut dus je moet als juf constant het tempo hoog houden en iets nieuws verzinnen... het was heel leuk om te zien hoe de kinderen genoten en hoe basaal de spelletjes kunnen zijn met muziek, maar ik heb bewondering voor de juf..!

Ik had ook een tentamen van Fins 4, dat ik waarschijnlijk wel gehaald heb. Dan ben ik afgelopen zondag naar de kerk geweest, waar ikzelf in mei moet zingen in een kerkdienst. Een klasgenootje van mij moest zondag zingen, dus ik heb even gekeken hoe het er daar aan toe gaat. Best interessant om een keer mee te maken!

Verder hebben we morgen een concert, van het Lied seminar met de Scandinavische componisten. Antti (pianist) en ik gaan 2 liederen opvoeren: Kesäyö kirkkomaalla (Fins) van Toivo Kuula en För vilsna fötter sjunger gräset (Zweeds) van Lars-Erik Larsson. Beiden heel mooie liederen en ik heb er veel zin in!  
Morgen hebben we ook een extra lange les-in-lesgeven, waarbij mijn medestudente Irmeli en ik beiden onze studenten een half uurtje les gaan geven, en achteraf gaan we met elkaar en de docente Sirkku praten over hoe het is gegaan.
Dan heb ik vrijdag nog een presentatie, in het Fins... Spannend! En op vrijdag moeten we ook een opdracht inleveren voor Finland Close-Up. Ik heb dus nog even wat werk te doen, maar zaterdag komt Remco voor de 2e keer mijn kant op dus ik ben heel blij :-). 

Dan komt binnenkort ook echt het verhaal van Riga, ik beloof het!
   

Hyvää Pääsiäistä!

Het wordt een klein blogje, want zoveel heb ik eigenlijk niet te melden, maar ik vetrek morgen voor 4 dagen naar Riga dus ik wilde nog even iets schrijven!
We (Monika, Fritzi, Stash en ik) vetrekken morgenochtend vroeg met de boot naar Tallinn, waarvandaan we met de bus naar Riga reizen. We verblijven in een hostel en komen dinsdag weer terug met bus en boot. Ik heb er zin in! :-)

Dan even een kort overzichtje van afgelopen week.
Op vrijdag was mijn stem te horen op de radio! En dan mijn spreekstem welteverstaan, niet mijn zangstem, verbazend genoeg. Fritzi en Monika zijn met hun opleiding (film en televisie) bezig met een vak over radiomaken, en ze moeten dus ook 3 shows uitzenden op een lokale radiozender. Fritzi heeft een show over muziek, waarbij er elke week een gast komt die zijn favoriete muziek meeneemt. Dit zijn uitwisselingsstudenten, dus er is ook een item over het thuisland van de gast en raad eens wie de feitjes over Spanje mocht inspreken voor de vorige show? :-D
Monika's show zal gaan over het Eurovisie Songfestival, en ze heeft mij daar ook een paar vragen over gesteld, dus wie weet zal ik nogmaals op de radio verschijnen voor 5 seconden!

Verder werd ik afgelopen maandagochtend wakker met een verrassing: een verse 17 cm sneeuw. De sneeuw was net bijna gesmolten, de temperatuur had de ongekende hoogte van 7 graden bereikt, de Finnen zaten op het terras, dus ik verwachtte nu toch wel echt Lente! Maar helaas. Ook vandaag hebben we alweer de nodige (natte) sneeuw gezien en van mij mag het nu wel eens afgelopen zijn... Hopelijk wordt het snel beter! 

 Mijn lichtelijk teleurstellende uitzicht op maandagochtend

Dan ben ik gister nog naar het kantoor van de huisvestingsorganisatie geweest. We mogen in juni gratis in ons appartement blijven! Het grootste deel van mijn huisgenootjes doet dit, en ik heb gister ook mijn overeenkomst verlengd. Versaag niet, ik vlieg alsnog naar Nederland op 31 mei, maar ben van plan half juni weer naar Helsinki te komen voor 2 extra weekjes vakantie om toch eens wat echt Finse zomer (of lente?) te beleven! Wie gaat er mee? :D

Dan tot slot wens ik jullie: Hyvää Pääsiäistä (Vrolijk Pasen)! Geniet ervan :-) 

Nederlandse pannenkoeken in Helsinki

En wederom zijn er bijna 2 weken omgevlogen. Er zijn een aantal hoogtepunten te melden. Ten eerste had ik vorige week mijn eerste concert met mijn Finse koor, Audite! We zongen in de Organo-zaal in  Musiikkitalo (zoals omschreven in deze post), in een concert van orgelstudenten en hn professor, waarbij er gebruik werd gemaakt van alle 3 de verschillende orgels in de zaal. We zongen zelf 2 stukken met orgel, 2 stukken met orgel en een zangsoliste en 1 stuk a-capella. Het ging goed, zelfs het stuk waar we allemaal een hard hoofd in hadden... En: Monika, Fritzi en Stash zaten in de zaal voor mij :-). Ik vond het heel erg tof dat ze er waren! En inmiddels kan ik melden dat ook Fritzi lid geworden is van Audite (ze had haar auditie vandaag)!

Vervolgens was op zaterdag dan de presentatie van onze Barokcursus. Het was de bedoeling dat we allemaal ons stuk uitvoerden, en iets vertelden over het 'prcoes' van de workshops, interpretaties die we gekozen hadden, etc. En tussendoor vertelden de docenten nog iets over de workshops en het gebruik van het lichaam en gebaren in de Barok voor het uitdrukken van de tekst. Het was een bijzondere ervaring, en de reacties van het publiek waren positief. 

Zondag hadden we een leuk evenement hier thuis: ik organiseerde een "Dutch pancake Night" oftewel een maaltijd met Nederlandse pannenkoeken! Eline, mijn Belgische huisgenootje, had via haar moeder voor stroop en Nederlandse kaas gezorgd (mmmmmm, Nederlandse kaas... na 2,5 maand plastic Finse kaas beviel dat HEEL erg goed!). Alle huisgenootjes aten mee, Fritzi en Stash en mijn Nederlandse vriend Jeroen, die ook in Helsinki woont. 

Ik heb ongeveer 2,5 uur in de keuken gestaan, maar het was het waard! 

Geconcentreerd pannenkoeken bakken en tegelijk route-instructies geven aan de telefoon. 

Stash, Fritzi, Jeroen, Eline, Raquel, Giulia en ik (of: hoe charmant eetfoto's zijn)

 Dit keer met Monika ipv Raquel :-)

Verder ben ik deze week 2x naar de opera geweest! Op dinsdag hebben Monika, Stash, Fritzi en ik studentkaartjes gekocht voor "Rusalka": we hadden voor 10,00 heel goede plaatsen! 

En het was sowieso een heel mooie opera. Niet alle zangers vond ik even geweldig, maar de Rusalka was in ieder geval heel goed en de enscenering was heel mooi. 

Op de dinsdag overdag waren er op school opniew Masterclasses, dit keer van François Le Roux. Hij is een Franse zanger, en is in Helsinki voor zijn rol de opera "Pelléas et Mélisande" (Debussy). Hij gaf de Masterclasses zaterdag en dinsdag, en omdat ik zaterdag de uitvoering had van de Barokworkshop, kon ik er niet bijzijn, dus ik deed niet mee aan de Masterclass. Wel was het mogelijk te komen kijken, en dat heb ik de hele dinsdagmiddag gedaan. Het was erg interessant, en we hadden ook de mogelijkheid om even met Françoix te praten. Toen we het over Pelléas et Mélisande hadden, vertelde ik dat ik er heel benieuwd naar was, en toen kreeg ik spontaan een vrijkaartje voor de volgende avond aangeboden van François! Dus ben ik gisteravond opnieuw naar de opera gegaan! En het was SUPER. Het is een wat vreemde opera, maar zó mooi en dromerig, en de enscenering was heel erg mooi en sprookjesachtig... en álle zangers waren goed! En ik vond het heel bijzonder en heel lief dat ik zomaar een vrijkaartje aangeboden kreeg :-D.    

Verder ben ik toch wel echt héél erg blij met mijn docent hier :-D. Ik heb heel veel geluk gehad!

Dan wilde ik nog iets vertellen over talen. 

Zoals jullie weten, probeer ik zo goed en zo kwaad als het gaat Fins te leren. De afgelopen paar weken merkte ik bij mezelf dat ik een beetje een afkeer kreeg van de Finse taal. Het worstelen met de overweldigende regels omtrent de verleden tijd, en het me regelmatig in groepjes mensen begeven die de hele tijd Fins praten, maakte me ineens heel opstandig. Écht, mensen, het is heel onbeleefd om als groep in een taal te converseren die 1 lid van de groep niet begrijpt. Het geeft diegene het gevoel dat het de groep geen bal uitmaakt of diegene er wel of geen deel van uitmaakt en diegene zal uit angst om gespreken te verstoren ook niet zo snel over een onderwerp in het Engels beginnen. Het is iets dat ik, nu ik zelf uitwisselingsstudente ben, pas begrijp. En echt, ik doe mijn best om de taal te leren, maar ik spreek niet ineens van de één op de andere dag vloeiend Fins... En eigenlijk is het begrijpen nog het moeilijkst: de woordenschat van het Fins is zó anders dan die van Indo-Europese talen, dat men exact de woorden moet gebruiken die ik ken, anders begrijp ik er niets van (en het is me ook wel eens gebeurd dat er woorden gebruikt werden die ik ken, maar ik op dat moment niet herkende). Kortom, het is moeilijk (zelfs voor iemand die Oudiers heeft gestudeerd). Maar: na mijn realisatie dat ik Fins-moe was, kon ik het gelukkig vrij snel achter me laten en vandaag heb ik alweer een paar dappere pogingen gedaan tot Finse conversatie!

Wat overigens ook leuk is: de meeste van mijn lessen heb ik in het Engels, maar ik heb één vak in het Fins (Didactiek), mijn docent (Juha) heeft Frans gestudeerd dus die gooit er nog weleens wat Frans doorheen en de docent van de Lied-duo's (Juho, niet te verwarren met Juha) spreekt het liefst Duits met me, omdat hij veel in Wenen is. De lessen voor ons duo gaan dus als volgt: als Juho een opmerking voor mij heeft, spreekt hij Duits, als hij een opmerking voor ons samen heeft, spreekt hij Engels, en als hij een opmerking voor Antti (pianist) heeft, spreekt hij Fins. Misschien niet zo gek dus, dat ik soms spontaan Nederlands tegen hem begin te praten als hij wat tegen me zegt...    

Tervetuloa Kuopioon en sleeën in Helsinki

Ook deze blog is weer wat later - ik moest even wachten op een aantal foto's... Maar na een qua weer prachtige week, zijn Monika en ik vorig weekend afgereisd naar Kuopio. Zoals te lezen, is dit een stad in Oost-Finland, 4 uur reizen met de trein vanaf Helsinki. De treinmaatschappij had een aanbieding voor treinkaartjes, en zo besloten Monika en ik op de  maandag ervoor eigenlijk spontaan dat we dat weekend wilden gaan! We hebben een logeeradres gevonden via Couchsurfing, een website waarbij mensen hun bank/bed/logeerkamer aan reizigers aanbieden, gratis. Een heel leuk concept, en heel handig voor ons, ook al is het natuurlijk best een beetje spannend om bij wildvreemden terecht te komen... maar gelukkig waren onze hosts, Esmeray en Katri, heel aardig! 

We zijn op vrijdagavond aangekomen en hebben even gezellig gekletst met onze hosts. Daarna natuurlijk slapen en op zaterdag op tijd op om samen te ontbijten en vervolgens de stad te gaan verkennen! En die stad... tsja, er waren mooie en minder mooie dingen. Één van de mooie dingen was de Kauppahalli, deMarkthal. In de Markthal hebben we de plaatselijke delicatiesse geprobeerd: Kalakukko, vis in een broodje gebakken. Het was niet zo mijn ding, moet ik zeggen, maar het was leuk om typisch Kuopio-voedsel te proberen :-).
We passeerden ook een mooie kerk op weg naar het centrum en het stadhuis was mooi. Maar jammer was het wel, dat rond de pittorekse Kauppahalli en het stadhuis voornamelijk betonnen, vierkante, sfeerloze winkelcentra staan. Met daarin exact dezelfde winkels als in Helsinki, dus even leuk winkelen was het eigenlijk ook niet.

Detail van de Kauppahalli

Kalakukko

In de markthal

 De kerk

Esprit. New York, Paris...... Kuopio! 

Het stadhuis

Maar: de omringende natuur maakt een hoop goed! We zijn te voet richting Kuopio's hoofdattractie gegaan: de Uitkijktoren. 2 Km lopen, heuvelopwaarts. Daar aangekomen, wachtte ons al een mooi uitzicht, en een enorme schans voor skiërs! We zijn snel de toren in gegaan, om vanaf boven te kijken hoe de skiërs sprongen, pffff, dat zag er eng uit! Niet te geloven dat mensen op die manier hun leven wagen... ;-). Verder was het uitzicht ook spectaculair: nog steeds veel sneeuw (in Kuopio is de lente nog net wat minder tastbaar dan in Helsinki - en hier is het al niet heel overtuigend moet ik zeggen) en meren en veel naaldbomen... en natuurlijk de stad vanuit een ander perspectief!
We hebben in de uitkijktoren genoten van een kopje (dure!) koffie, in het roterende restaurant. Op die manier kwamen we steeds voor een ander raam langs, met een ander uitzicht... het hele rondje duurde ongeveer een uur, denk ik - het ging behoorlijk langzaam.
 

Onderweg.

Bushalte bedolven onder een hoop sneeuw. De bus rijdt alleen in de zomer...

 Uitkijktoren + huisje

Skilift met de skischans

 

 Mooi uitzicht vanaf de heuvel

Wij met het uitzicht

De skischans vanuit de uitzichttoren

 Kuopio vanuit de uitzichttoren

 Monika schrijft een kaart in het ronddraaiende restaurant.

In de avond hebben we weer een nieuwe Finse winter-ervaring beleefd: Winter swimming! Oftewel: naar de sauna gaan en badderen in het ijsmeer. Deze sauna was publiek - een ware sociale bijeenkomst met verhalen en grapjes etc - en er was een meertje ijsvrij gemaakt om in af te koelen (of te bevriezen...) tussen de sauna door. Esmeray en Katri waren mee (al sloeg Katri de sauna en het zwemmen over). We begonnen in het meertje, en ik was heel trots dat ik er tot mijn middel indurfde... en toen ging Monika er wel helemaal in. Dus na de sauna kon ik me niet laten kennen natuurlijk, en ging er helemaal in.. en Monika ging gezellig een rondje zwemmen. Baas boven baas, zullen we maar zeggen! Ik ben in ieder geval trots dat ik het gedaan heb, en het was eerlijk waar heel fijn! Nouja, in het ijskoude water zwemmen is niet zo fijn, hooguit grappig vanuit pure hysterie, maar het gevoel dat over je heen komt als je eruit stapt, met name als je de sauna weer ingaat... dat is echt heerlijk. Het is echt een oppepper voor je lichaam, en in de sauna weer lekker opwarmen is heel fijn en relaxed. Ik kan het iedereen aanraden, en vind het balkon bij de sauna in onze flat nu natuurlijk een lachertje... ;-)

Onze bijna-dood-ervaring, oftewel, het ijsmeertje

Op zondag startte onze dag eigenlijk wat later dan de bedoeling was, onder andere door een toffe film bij het ontbijt, maar we zijn weer lekker actief geweest! We zijn naar een groot meer gegaan, waar een aantal banen sneeuwvrij waren gemaakt om te schaatsen. Er was een route van 1, één van 2,2 en één van 7,4 km. Monika en ik hebben de route van 2,2 km eerst gewandeld, maar bij mij als echte Hollander stak de schaatskoorts op... Dus toen we terugkwamen, ben ik naar de schaatsverhuurboot gegaan, en heb voor het 'luttele' bedrag van 10,00 per uur (!) tourschaatsen gehuurd. Dit zijn schaatsen die een beetje op noren lijken, maar het ijzer zit niet vast aan de hiel van de schaats, zogezegd, hetzelfde idee als bij de ski's voor langlaufen - je moest de schoenen en de ijzers ook apart huren. Zo'n speciaal soort schaatsen wilde ik wel eens proberen! Het was heel tof om in 'de natuur' te kunnen schaatsen - tot dan toe had ik alleen maar op ijsbanen geschaatst en dan kun je alleen maar een rondje... ik miste dat gevoel van het in Nederland de sloot op stappen en hele routes kunnen schaatsen. Dus ik ben heel blij dat ik toch een dergelijke ervaring in Finland heb mogen beleven! :-)

Een molen en koek-en-zopie. Bijna Nederlands! Behalve dan dat ze hier met skistokken schaatsen.

Attributen die te huur waren.

 De speciale schaatsen :-)

Na het schaatsen en wandelen zijn Monika en ik koffie / warme chocolademelk gaan drinken en voor het eerst heb ik er ook taart bij genomen. Normaal gesproken doe ik dat nooit, omdat ik dat te duur vind (een stukje taart kost hier gemiddeld 5,00). Maar we waren 'op vakantie', dus het mocht! En het was heel lekker: chocolade-perentaart :-). Het was tegelijk een mooie afsluiting van ons reisje, want daarna hebben we onze bagage gehaald en zijn we weer in de trein terug gestapt. Het was een mooie rit, met prachtige besneeuwde landschappen als uitzicht, die we dit keer wél konden zien omdat het nog licht was :-).

 
Deze week was het op school heel interessant, omdat ik mee mocht doen aan een masterclass over Franse Barokmuziek, en dan met name hoe die muziek uitgevoerd werd: met bewegingen en gebaren wordt het verhaal van het recitatief of de aria uitgebeeld, eigenlijk als het ware geacteerd, omdat ook mensen die geen Frans spraken, het verhaal moesten kunnen begrijpen. We kregen elke dag allemaal een sessie van een half uur met twee docenten van de Sibeliusacademie, een zangdocente en een klavecimbeldocente die onderzoek hebben gedaan en nog steeds doen naar de uitvoeringspraktijk van Barokmuziek. De eerste dag was vooral gericht op de muziek (ik zong twee recitatieven + aria's uit Montéclair's cantate "Pan et Sirinx"), maar vanaf de tweede dag kwamen de bewegingen erbij en realiseerde ik mij: ooooohhh, dit is gewoon Diva-dag! :-D (De zangstudenten van het Utrechts Conservatrium weten waar ik het over heb!) Het werd er in ieder geval een stuk makkelijker van en de docenten waren heel enthousiasmerend en aardig, dus een goede basis voor leuke Masterclasses! Komende zaterdag hebben we een "Demonstratie" van de workshop, wat dus nadrukkelijk geen concert is (maar eigenlijk wel :-P). Het is de bedoeling dat we daar ons stuk uitvoeren, maar ook erbij vertellen wat we hebben gedaan in de workshop, en eventueel tekst declameren of meerdere versies laten zien van hetzelfde stukje. Ik ben heel benieuwd wat er precies gaat gebeuren, gelukkig hebben we nog een klein weekje om te oefenen!


En zondag heb ik opnieuw een nieuwe winterse ervaring opgedaan - waarschijnlijk de laatste van het seizoen, aangezien de lente hier ook begint te arriveren (het was vandaag toch zeker een graad of 4...). We zijn met een groepje huisgenoten (Monika, de Spaanse Raquel en Belgische Eline) en onze buurman Stash (Sloveens, net als Monika) wezen sleeën! Om eerlijk te zijn, had ik dat nog nooit eerder gedaan in mijn leven, en mijn vuurdoop was meteen vanaf de top van de heuvel in Kaivopuisto, waar ook de studenten hun slee-evenement hadden op Laskiaistiistai (zie deze post). Een flinke duw van Stash, en sleeën maar! Het was echt heel tof, ik heb echt lange tijd niet zó veel lol gehad! Het is eigenlijk ook wel een beetje eng, want het gaat best snel van zo'n hoge heuvel, en we hadden ook wel een aantal valpartijen, moet erbij gezegd worden... Mijn mindere moment was toen ik vanaf de heuvel over een klein bergje heen kwam en aan de 'voet' twee enorme kuilen aantrof, waar ik recht doorheen ging met grote snelheid... en stuiterend in mijn slee omviel... Auw... maar alsnog heb ik heel veel plezier gehad, en ergens is het best een prestatie om precies door de enige twee kuilen op de hele baan heen te gaan, toch? ;-)  

Actiefoto van Monika en mij op slees (alle foto's van het sleeën zijn gemaakt door Raquel)

Actiefoto van mij op de slee

Het uitzicht was ook niet slecht

Een paar groepsfoto's. Van links naar rechts: Raquel, Eline, ik, Monika, Stash

Ik hoor heel goede verhalen over het weer in Nederland op het moment. Zoals jullie zien, zit ik nog lekker in de sneeuw... maar het is toch écht lente volgens de Finnen (gister sneeuwde het nog ;-). Geniet allemaal van jullie mooie weer! (nee, ik ben echt niet jaloers...)