SOGgen om te bloggen

Misschien moet ik de titel even uitleggen. Mijn (ex-)student-vrienden weten waarschijnlijk wel wat er bedoeld wordt, maar voor de rest: SOG is de afkorting van "Studie-Ontwijkend Gedrag, oftewel: allerlei (onzinnige) dingen doen om het moment dat je echt iets nuttigs gaat doen (voor de studie) maar zo lang mogelijk uit te stellen. En SOG-gen is dan het werkwoord. Niet direct het meest stralende pareltje der Nederlandsche Taal, maar in dit geval wel waar: ik zou eigenlijk een Finse liedtekst moeten studeren maar schrijf in plaats daarvan eigenlijk veel liever over mijn belevenissen hier!

In het kader van mijn culturele ontwikkeling hier, ben ik gister naar een concert op school geweest, waarin één van de pianodocenten (ook één van de Liedklas-docenten) met een sopraan liederen van Sibelius ten gehore bracht. Het speciale aan deze sopraan is, dat ze ófwel 75, ófwel 76, ófwel 80, ófwel 83 jaar oud is. Iedereen die mij haar leeftijd vertelde zei iets anders, maar duidelijk is wel dat het bijzonder is dat iemand op die leeftijd nog optreedt, laat staan met zo'n programma want het zijn best zware liederen! En ik moet zeggen dat het een bijzonder indrukwekkend concert was: ik teken ervoor hoor, om nog zo te kunnen zingen als ik zo oud ben! En om het fysiek nog aan te kunnen om een concert te geven van een uur en een kwartier zonder pauze... Ik heb haar na afloop ook ontmoet en het leek me een bijzonder mens. Onze pianodocent heeft ook zeer mooi gespeeld overigens. 
Na afloop zijn we nog in een bar beland om na te praten en daar heb ik weer wat meer studenten van Metropolia ontmoet, vooral pianisten, dus dat was erg leuk :-).


Iets anders waar ik het nog niet over gehad heb, zijn de Presidentsverkiezingen. De strijd is hier in volle gang, en er staat bij het station nu continue een stel kraampjes met mensen die ons flyers in de handen duwen. Ik merk dat er bij de studenten hier een voorkeur is voor Pekka Haavisto, één van de 2 kandidaten waarop de Finnen kunnen gaan stemmen. Hij is van de "Groenen", hecht belang aan cultuur en milieu en zou tevens de eerste homoseksuele president kunnen worden. Zijn opponent is Sauli Niinisto, van de Conservatieven. Een andere, veelbesproken partij is de partij van de "Ware Finnen", die behoorlijk nationalistisch van aard is. Maar deze partij is dus al uitgeschakeld voor deze verkiezingen. De verkiezingen zijn op 5 februari en dan zal duidelijk worden voor welke nieuwe president Tarja Halonen, de huidige presidente, plaats zal moeten maken. Ik moet zeggen dat ik verder eigenlijk bar slecht op de hoogte ben van de politiek hier - gelukkig hebben we over een paar weken met Finland Close-up een les over Finse politiek! :-)

Pekka's kraam bij het station.

We kunnen ook koffie (kahvi) krijgen van Pekka. Al betwijfel ik op dit uit zijn eigen zak betaald wordt :-P

Ook heb ik vandaag nog een paar foto's gemaakt. Het is op het moment -19, vanmiddag lag de temperatuur rond -10 en ik heb even een wandelingetje door de wijk gemaakt. Aangezien onze wijk niet zo mooi is, heb ik daar weinig beelden van eigenlijk ;-), maar ik wilde toch de volgende twee foto's even laten zien:

Nog een uitzichtsfoto vanuit het Conservatorium. Gewoon omdat het er zo prachtig uitzag vanmiddag!

Tijdens mijn wandeling vond ik dit huis, met deze ijspegels!

OK - dan is het nu toch echt tijd voor mijn Finse liedtekst: Kesäyö Kirkkomaalla ('Zomernacht op het Kerkhof'). Niet de meest toepasselijke tekst voor dit weer...!

Sneeuw, sneeuw, sneeuw, sauna!

Deze week is ook weer snel voorbij gegaan. Na een relaxed weekend, waarin ook hard gewerkt werd overigens - het weekend is het enige moment in de week waarop je verzekerd bent van veel vrije oefenruimtes op school - begon er een interessante week. Ik ben begonnen met instuderen van het Finse repertoire voor de Liedklas, op het moment zing ik een paar prachtige liederen van Toivo Kuula. Echt een aanrader!

Verder hebben we onze tweede excursie gehad met Finland Close-Up: het Helsinki Music Center (Musiikkitalo, 'Muziekhuis')! Het centrum is gebouwd voor drie partijen: het Helsinki Radio Symfonieorkest, het Helsinki Philharmonisch en de Sibelius Academie (Conservatorium). Dit omdat de andere concertzalen in Helsinki te lijden hebben onder een zeer slechte akoestiek, ondanks de moeite die er in de ontwerpen is gegaan destijds (de andere muziekgebouwen: de Finlandia Hal en het Cultuurhuis zijn gebouwd door de beroemde Finse architect Alvar Aalto). In ieder geval staat de concertzaal in Musiikkitalo erom bekend een geweldige akoestiek te hebben, en dat hebben we live mogen aanschouwen! We zouden een repetitie van het Radio Orkest bijwonen, maar helaas - het orkest was al vertrokken toen we binnenkwamen :-( ! Alleen de pianosoliste (de repetitie was voor een pianoconcert van Chopin) was nog aan het spelen en inderdaad, die akoestiek loog er niet om. 

De concertzaal van Musiikkitalo.

We hebben een tour gekregen door het gebouw en het design is heel mooi maar toch heel functioneel. Eenderde van het gebouw bevindt zich eigenlijk onder de grond. Dit was een criterium in het ontwerp, omdat de "Skyline" van Helsinki niet teveel beïnvloed mocht worden door dit gebouw: het mocht dus niet te hoog zijn. Daarom was de ontwerpen genoodzaakt onder de grond te gaan! Toch heb je niet echt het gevoel dat het onder de grond is, omdat er heel slim met het licht is gewerkt. Er zijn, naast de grote concertzaal, nog een aantal kleinere zalen voor concerten en een repetitiezaal. Het leuke is, dat alle zalen een thema hebben; zo is bijvoorbeeld de "Black Box" voor versterkte muziek en "Organo" voor orgelconcerten en Barok- en kamermuziek. Er staan 3 orgels in verschillende stijlen en stemmingen. Voor de geïnteresseerden een stukje van de website van Musiikkitalo over de orgels:

"The centrepiece of Organo Hall are the three instruments representing different styles: an Italian, meantone tempered, 9-stop organ dating from the beginning of the 18th century; a tempered, 29-stop Fosters & Andrews organ representing English Romanticism, from the year 1892; and a well-tempered, 26-stop Verschueren organ from 1994, built on the lines of the Northern German/Dutch Baroque organ tradition." (www.musiikkitalo.fi)

Ik vind het in ieder geval heel cool :-).

En over 'cool' gesproken... het is gemiddeld zo'n -5 tot -7 graden denk ik (en ik zie net dat we morgen richting de -10 dreigen te gaan..) en we zitten hier nog lekker in de sneeuw :-).

foto gemaakt door mijn huisgenootje Monika Kern

... En wat is er nou heerlijker dan na een koude dag bijkomen in de Finse sauna? :-)
We hebben er één in onze flat, hoe luxe kun je het hebben? En nog met een uitzicht ook want er is een raampje en de sauna is op de bovenste verdieping van de flat. Op maandag, woensdag en vrijdag is de sauna warm en dan zitten de mannen in het ene gebouw en de vrouwen in het andere (we hebben een A- en een B-gebouw in onze flat). Het is mogelijk om tussendoor even af te koelen in de sneeuw op het balkon, iets wat heftig lijkt maar in het niet valt bij de traditionele Finse gewoonte: tussen de saunabeurten door in een ijskoud meer springen, bij voorkeur in een uit het ijs gehouwen gat. Ik moet zeggen dat ik de tocht naar het balkon in mijn nakie nog niet heb aangedurfd - het lijkt mij dat je dit soort dingen rustig moet opbouwen. Ik durfde de laatste keer in ieder geval wel een heel koude douche aan, dat vond ik al heel wat..! Misschien ga ik het er komende week op wagen.

Iets waar veel mensen me al naar gevraagd hebben: of het hier ook heel donker is. Het antwoord is JA. De zon komt op het moment rond 8.45 op (toen ik hier net was, was het rond 9.15 dus het gaat zeker hard de goede kant op) en rond 16.00 wordt het weer donker. Ik moet zeggen dat ik hier eigenlijk niet zo veel moeite mee heb. Maar het weer is de afgelopen weken daarnaast continue grijs en grauw geweest. Zó grijs, dat het toch niet echt licht was. En daar heb ik wél heel veel moeite mee. Ik merkte dat ik nergens zin in had, veel moe was, een beetje down was... en gister was het ineens zonnig, en toen voelde ik me direct heel veel beter! Ik heb nog nooit eerder zó duidelijk gevoeld hoe belangrijk zonlicht eigenlijk voor ons is! Nou moet ik zeggen dat ik allang blij ben dat de sneeuw er is, want zonder de sneeuw is het helemaal een grauwe bedoening op het moment. Ik hoor van uitwisselingsstudenten die hier het eerste semester al waren, dat eind november en december heel moeilijk waren, omdat het al zo donker was, en er was ook nog eens geen sneeuw... de Finnen hadden, net als wij, een 'musta joulu', 'zwarte kerst'. Alleen voor hen is dit natuurlijk een iets uniekere situatie dan voor ons.

Maargoed, ik heb flink geprofiteerd van het mooie weer gisteren en vandaag en ben wat winterfoto's wezen maken in de stad :-).

Uitzicht vanaf station Pasila

Station Pasila

Het uitzicht vanuit het Conservatorium gistermiddag

Helsinki Rautatieasema (CS)

Bij Ben&Jerry's is men in de winter ook binnen welkom voor ijs

De Helsinki Market Hall (overdekte markt)

De Kathedraal/Tuomiokirkko rond 15.45

De stad is vergeven van dit soort sneeuwbulten, om te zorgen dat de paden enigszins begaanbaar blijven. Overigens hebben ze het zout strooien allang opgegeven: hier wordt er gestrooid met kiezelsteentjes. 

De zee is bevroren..!! Nog maar net, maar zal mijn grote droom om op de zee te schaatsen dan toch uitkomen?

Zoals jullie zien is er al een waaghals aan de slag op het ijs. Ik vermoed dat het een visser is. We zijn nadrukkelijk geïnstrueerd tijdens ons oriëntatieprogramma op school, dat we zeker níet op het ijs moeten gaan als we alleen vissers zien - zij nemen hierin veel risico's en dat is niet zonder gevolgen: er verdrinken regelmatig vissers op deze manier.

Ik hoop dat jullie ervan hebben genoten. En ik las ook dat Nederland binnenkort ook koude temperaturen mag verwachten! Nouja, relatief koud ;-).

Nederland(s) is overal...

Er is alweer veel gebeurd sinds mijn laatste post.

Allereerst heb ik natuurlijk mijn eerste zanglessen gehad! Deze 2 lessen bevielen me goed, al is het nog een beetje moeilijk te zeggen of hij nou echt dé docent voor mij is. Daar mogen jullie me over een paar weken naar vragen :-). Hij heeft in ieder geval geen gekke dingen gedaan en gezegd, die lijnrecht tegenover de ideeën van mijn docente in Utrech staan. Over het algemeen denk ik dat hij in dezelfde lijn ligt, alleen op andere dingen de focus legt. Maar het is nog even aftasten. Mijn andere lessen deze week zijn ook wel goed gegaan. Hoogtepunten waren de vakken "Finland close-up" en "Lied-seminar". Bij Finland close-up, een vak over alle facetten van de Finse cultuur met een hoop excursies (altijd leuk), zijn we woensdag naar de fabriek geweest van Iittala, Arabia (keramiek/servies) en hun overkoepelende bedrijf Fiskars (het oudste bedrijf van Finland, gespecialiseerd in huis, tuin en keuken, opgezet in 1649). Voor mij als Iittala-fan (ik refereer nogmaals naar mijn Taika-servies :-) was het superleuk om eens een kijkje in de fabriek te kunnen nemen! Er was ook een museum, met lijnen van Iittala en Arabia van vroeger en dat was ook wel heel tof om te zien. Maar Taika blijft toch mijn favoriet! :-)
Het was overigens wel speciaal dat we foto's mocht maken in de fabriek. Sinds  een incident waarbij Iittala met een nieuw design zou uitkomen, en IKEA een dag eerder een bijna exact gelijk design op de markt bracht (die dekselse IKEA!), laten ze fotografie maar mondjemaat toe. Dit keer mocht het in de hal, omdat ze hem opnieuw aan het inrichten waren. In de fabriek zelf mocht het helaas niet.

Mijn servies!

Thema-mokken van Arabia. Helsinki is dit jaar Design Capital of the World, dus dit is een speciale lijn met afbeeldingen van Helsinki erop.

 Mooi uitzicht vanuit het gebouw. Zoals jullie zien hebben we veel sneeuw :-)

Volgende week gaan we met Finland Close-up naar het Muziekcentrum en het Finse Radio Symfonie-orkest in actie zien. Ik kijk er nu al naar uit!

Bij Lied-seminar behandelen we dit semester Scandinavische componisten. Ik ben hier heel blij mee, want één van de redenen om hier te komen, was om meer Scandinavisch/Fins repertoire te leren kennen. Het is een vrij intensief vak voor duo's (piano + zang), met in totaal 4 groepslessen en nog 13x privéles per duo met de docenten (een pianodocent en een zangdocente). Uiteindelijk zullen we een stuk of 10 liederen behandelen ("afhankelijk van hoe hard je werkt", aldus de docente) en eind april geven we concert. Ik heb er heel erg veel zin in!

Een ander hoogtepunt deze week was afgelopen dinsdag, toen ik voor het eerst naar de opera ben geweest hier! Iemand van school had gratis kaarten voor de generale repetitie. Het was Händel's Barokopera "Julius Caesar", met een vrij moderne regie. De zangers en de muziek vielen me absoluut niet tegen en de regisseur had op zich goede ideeën. Aria's in Barokopera's zijn nogal lang, en de regisseur heeft duidelijk geprobeerd van elke scéne een verhaaltje te maken om te voorkomen dat het saai werd: er gebeurde steeds vrij veel op het toneel, waarbij karikatuur-achtige karaktereigenschappen van de personages naar voren kwamen, zoals Cleopatra die een soort blonde bimbo was.  Ook heeft hij zijn best gedaan veel humor in de opera te brengen. In sommige scenes werkte dit heel goed, maar helaas vond ik de meeste scenes eerder beschamend (of plaatsvervangende schaamte opwekkend) dan grappig. Het belachelijkste voorbeeld vond ik daarbij een liefdesaria, waarin Caesar met een hartjeskussen ronddanste en tot overmaat van ramp Asterix en Obelix tevoorschijn kwamen en mee gingen dansen, ook elk met een hartjeskussen :-S. Ook had Cleopatra een scene waarin ze een soort huidskleurig pak droeg met lampjes op de tepels en het kruis, en een felrode knipperende pijl op haar kont... Ik hoop toch echt, dat áls ik ooit in een opera mag zingen, ik niet zoiets hoef te doen!! Misschien was het uiteindelijk niet de beste eerste opera om hier te zien, achteraf gezien. Maar: het was gratis (Hollander) en er worden veel operá opgevoerd in de tijd dat ik hier ben, dus een herkansing zal zeker volgen. Ik was bijvoorbeeld heel erg verheugd om in een folder te lezen dat in maart Dvorak's "Rusalka" zal worden gespeeld. Ik wil die echt heel erg graag zien! :-D

Het opera-gebouw (Ooppera)

Het is wel apart - en nu komen we op de titel van deze blog - dat ik hier op de één of andere manier constant Nederland en het Nederlands tegenkom. Tegenover het Conservatorium is Bierhuis Amsterdam (waar de leden van het koor waarbij ik zing na de repetitie vaak wat gaan drinken), elders in de stad is er ook nog een Bierhuis Rotterdam en als ik uit mijn raam kijk, zie ik een verlicht bordje "van Gogh". Ook heb ik hier in 2 weken tijd al 4 mensen gesproken die ooit in Nederland hebben gestudeerd (3 musici, allemaal Fins, eentje ook in Utrecht en 1 Noorse scheepstechnicus, of hoe heet dat, die in Delft op de Technische Universiteit heeft gezeten), waarvan 2 ook daadwerkelijk wat Nederlands spreken. Toen ik naar de opera ging, werd ik ook in het Nederlands aangesproken door degene die de kaartjes had geregeld. Ik ben inmiddels alleen zó geprogrammeerd, dat ik mijn eigen taal op zo'n moment niet eens herken, dus ik antwoordde braaf met "joo" ipv "ja"...

Een frustratie is er ook wel hier: ik moet constant overal naar zoeken en ben ook al een aantal keer verdwaald geraakt. Er is een routeplanner op internet, maar die stuurt je soms op gekke routes, en er staat bij bussen en trams ook niet bij wat de richting is, dus het is altijd weer afwachten of je wel de goede kant op gaat. In de bus is er geen schermpje waar de haltes op staan, dus ook de halte vinden is op de gok. Vragen aan de chauffeur is een optie, maar hoewel Finnen goed Engels spreken, laten de engelse vaardigheden van juist de buschauffeurs te wensen over. Plus, als je vraagt, in het Fins dan, of ze naar een bepaalde halte gaan, weten ze vaak zelf niet eens of ze daar stoppen (of ze hebben zelfs nog nooit van de halte gehoord). Of ze geven je aan waar je uit moet stappen en het blijkt de verkeerde halte te zijn (te vroeg of te ver). Kortom, als het even kan, vermijd ik de bus (ik kan verder kiezen uit trein, metro en tram)... 
En als je dan eenmaal uit je vervoersmiddel gestapt bent, moet je ook nog het goede gebouw vinden en dan lijken straatnaambordjes toch enigszins spaarzaam aanwezig te zijn... Maargoed, dit hoort natuurlijk allemaal bijhet leven in een vreemde stad. Bovendien heb ik inmiddels een goede kaart van Helsinki ;-).

Tot slot nog een paar plaatjes van Helsinki bij nacht (nouja, avond), de Pohjoisesplanadi met het standbeeld van nationaal dichter Runeberg (hij heeft het nationaal epos van Finland op schrift gesteld: de Kalevala) en de Tuomikirkko.

 

Het mooiste melkpak dat ik ooit heb gezien

Ik moet even een paar foto's met jullie delen van een supermooi melkpak: 

Het is ontworpen door Klaus Haapaniemi, dezelfde designer als van het Taika-servies van Iittala, waarvan jullie waarschijnlijk allemaal weten dat ik er helemaal gek van ben :-). Ook dit design vind ik weer schitterend, en het is nog een poes ook... :-D 

Ik hoorde gister van een Noorse vriendin (ook een vriendin van de talencursus, ik ben gister op een feestje van haar geweest waar ik heerlijk Noors eten gegeten heb) dat het vrij gebruikelijk is dat er kunst op melkpakken staat in Scandinavië, zij kende het prince vanuit Noorwegen en maakt zelf portemonneetjes van de melkpakken. Misschien ga ik haar vragen of ze me wil laten zien hoe dat moet, zodat ik er eentje kan maken van deze :-). 

En om antwoord te geven op de vraag die waarschijnlijk in jullie allemaal is opgekomen: ja, ik heb het pak speciaal gekocht voor dit plaatje. Het is magere melk, en daar houd ik niet eens van :-P.

Verder zijn de laatste 2 huisgenootjes gearriveerd: een meisje uit Spanje dat fluit studeert, ook op Metropolia :-), en een meisje uit Estland.

Conservatoriumleven

Woensdag was mijn introductie op het Conservatorium. Als je denkt, dat je dan een duidelijk rooster krijgt, met al je vakken erop, in een overzichtelijk schema, kom je nogal bedrogen uit. Als je iets wilt, moet je het meeste toch zelf doen, blijkt ook hier maar weer. Mijn coördinatrice moest op het moment suprême nog opzoeken  welke vakken in ook alweer wilde doen, de roosters daarvan van internet halen (maar uiteraard deed de Metropolia-pagina het niet op dat moment, dus er moesten telefoontjes gepleegd worden naar mensen die niet opnamen) en er moesten nog een pianodocent en een pianist voor de Liedklas voor me gezocht worden. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik zelf een aantal docenten moest mailen. Maar gelukkig is de coördinatrice erg aardig en behulpzaam, en alle docenten die ik heb ontmoet tot nu toe ook, dus het is allemaal geen probleem.

Op woensdag heb ik dan ook eindelijk mijn hoofdvakdocent ontmoet. Hij is van de Oude Muziek-afdeling. De ontmoeting was overigens ook puur toeval, we kwamen hem tegen in de bibliotheek tijdens de tour door het gebouw, en ik heb met hem gelunched. Ik krijg 2x 45 minuten in de week les van hem, en ik mag zowel oude muziek als andere muziek doen bij hem - wat ik maar wil! Ik ben heel blij dat hij hierin zo flexibel is, en dat ik waarschijnlijk (hopelijk) het beste van beide werelden ga krijgen: meeprofiteren van zijn kennis over Barokmuziek, maar toch een breed repertoire opbouwen. Hij lijkt me daarnaast ook nog eens ontzettend aardig, al heb ik al wel van medestudenten gehoord dat hij heel streng is als het gaat om op tijd komen! Maandag heb ik mijn eerste les van hem. Dit weekend nog maar even goed oefenen :-).

Gister had ik mijn eerste echte les, en dit was gelijk een soort vuurdoop: mijn eerste les in het Fins! En geen makkelijke om mee te beginnen: een soort fysiologische les over spieren van het hele lichaam, waarvan ik soms de Nederlandse woorden al niet weet, laat staan de Finse... Maar het was een leuke les met wat oefeningen, en ik heb er alvast een aantal zangers ontmoet. Ik heb me ook voorgesteld in het Fins, en iedereen was danig onder de indruk van mijn vaardigheden (al moet ik zeggen, dat iedereen hier al snel vindt dat je goed Fins spreekt als je eens iets probeert! :-) Dat is natuurlijk ontzettend leuk en motiverend. Ook heb ik gesproken met de docente over de invulling van mijn lessen in lesgeven (methodiek): ik krijg binnenkort een leerling! En het is een man... voor mij de eerste keer dat ik een man lesgeef, spannend! En hier worden de methodieklessen zó ingevuld, dat de docente en mijn andere medestudente, een uitwisselingsstudente uit Estland, er bijzitten als ik lesgeef. Nog spannender!

Wat ik nu al mis aan het Utrechts Conservatorium, is het systeem om lokalen te reserveren om te studeren. Hier is dat alleen mogelijk als je met iemand repeteert, en als je lesgeeft. Verder moet je maar gewoon naar school gaan, langs de lokalen lopen en hopen dat je ergens inkunt. En er zijn veel te weinig lokalen voor iedereen die wil oefenen. 's Middags zitten er rijen mensen te wachten voor de lokalen. Tot nu toe blijkt dat het 's ochtends wel te doen is, vooral vóór tienen, in de weekenden is het rustig en het schijnt 's avonds ook wel OK te zijn... maar ideaal is het natuurlijk niet, om 's middags in principe niet te kunnen studeren...

Gisteravond ben ik wezen kijken bij een koor, bestaande uit zang-/muziekstudenten, professionele musici en gevorderde amateurs. Ik heb ook meteen auditie gedaan, en ben aangenomen! Ik wilde dit doen om te compenseren dat ik in Nederland een semester Zangerskoor mis. Metropolia heeft zelf geen koor, dus ik werd verwezen naar dit koor. En ik moet zeggen, ik vond het heel erg leuk! Het ziet ernaar uit, dat ik wederom in een ontzettend leuke en warme groep terecht ben gekomen, na mijn vertrek bij Studentenvrouwenkoor Medusa afgelopen december. En de traditie van koor op donderdagavond wordt nog even voortgezet... :-)
Het eerste concert met het koor in maart klinkt ook veelbelovend: Bach Cantates met één van de beste Barokorkesten van Finland!

Het weer is hier de laatste dagen erg belabberd geweest. Veel regen, temperatuur rond en boven nul, alle sneeuw smolt en het was een grote puinzooi. Gelukkig sneeuwt het nu alweer, het het schijnt dit weekend nog meer te gaan sneeuwen en weer koud te worden: -7 graden, maandag zelfs -11. Als het dit weekend een beetje mooi wordt, ga ik eens wat foto's nemen in de stad om hier te posten :-).

Kahvi ja pulla

Vandaag heb ik iets typisch Fins gedaan: koffie met pulla genuttigd, een soort zoet broodje:

Kahvi ja pulla

 Mijn Sloveense huisgenootje/buurvrouw Monika :-)

Ik weet niet of ik het ga blijven volhouden om om de dag te schrijven - en dat is misschien maar beter voor de wereld ook. Maar op het moment zijn er gewoon veel dingen die ik niet alleen voor mezelf wil opschrijven, maar ook wil delen met jullie :-). Dus ik hoop dat jullie het nog niet zat zijn! Er is weinig noemenswaardigs gebeurd verder, behalve mijn ontmoeting met nog een vriendin van de zomercursus, uit Duitsland! Ik wist dat zij nog een semester in Helsinki zou blijven, maar we blijken toevallig in hetzelfde gebouw te wonen in Pasila! Grappig genoeg kwamen we daarachter doordat mijn Spaanse huisgenootje haar ontmoette en begon over haar huisgenootje Iris dat muziek studeert, uit België... Ahem :-). Waarop mijn Duitse vriendin antwoordde dat ze mij kende, en dat ik eigenlijk uit Nederland kom ;-). Best toevallig allemaal!

Morgen heb ik de introductie van het Conservatorium, dan zal ik hopelijk ook (eindelijk) mijn rooster krijgen. En hopelijk ook mijn hoofdvakdocent ontmoeten! Ik ben heel benieuwd!

Mijn Kamer/appartement

 Ik heb wat foto's gemaakt van mijn kamer en het appartement waar ik woon in Helsinki.

Mijn kamer! Niet groot maar groot genoeg, en zeker functioneel.

 Mijn kledingkast, die nog deels gevuld moet worden :-) omdat ik niet zo veel kon meenemen, en ik zit dus naast de keuken.

 

 De keuken

De keuken vanaf de andere kant, we hebben een groot raam :-)

Een afdruiprek als keukenkastje: handig! :-)

De voordeur van het appartement, met muurschildering.

Een weinig inspirerend uitzicht. Maar wel sneeuw, en vanmorgen zelfs zon!  Het is nu ongeveer -10 graden buiten. Ik ben heel benieuwd of ik straks bevries als ik de deur uitga.

Ik woon in de wijk Pasila, en in de omgeving zijn hier vooral kantoren en wat mistroostige gebouwen. Maar het voordeel is, dat ik binnen 5 minuten lopen op het station van Pasila ben, en dat het van daaruit maar 5 minuten met de trein naar het centrum van Helsinki is! En er gaan heel veel treinen, dus dat is ontzettend fijn.  Op het centraal station van Helsinki kan ik dan de Metro pakken naar Ruoholahti, waar het Conservatorium is. Van deur tot deur doe ik er ongeveer 25 minuten over. Voor Helsinki-begrippen heel snel!

Ik woon hier trouwens met 5 huisgenoten. 2 Ervan heb ik nog niet ontmoet, ze zijn nog niet aangekomen in het appartement. De andere 3 lijken me gezellige meiden. Ze komen uit Spanje, Slovenië en Duitsland - een heel internationaal gezelschap dus!

Eerste concert in Finland!

Nog maar net 3 dagen in Helsinki, en ik had vandaag al mijn eerste concert! Nouja, concertje. Het was bij Katri's mummi thuis, voor familie en vrienden van de familie. In de eerste instantie zou ik alleen komen luisteren naar het concert van Katri (ze studeert harp), maar gister hebben we op de valreep besloten dat ik mee zou doen. We hadden al een tijdje plannen om samen liederen van Dowland te doen en Katri vond er gister één die ik al eerder heb gezongen, dus vandaag hebben we één keer gerepeteerd en meteen concert gegeven! :-) Ik denk dat dit voor mij de kortste repetitie voor een concert ooit was, zeker voor een eerste repetitie! Maar het was heel erg leuk, om samen te werken met Katri maar ook om Katri eens in actie te zien en horen! En ik heb geprobeerd zoveel mogelijk Fins te praten met de familie, en merkte dat ik zelf al een stuk meer begreep van de gesprekken dan afgelopen dinsdag, toen ik net aangekomen was. Al moet ik zeggen dat dat ook kan komen doordat de gesprekken meestal over Nederland en muziek gingen, voor mij natuurlijk geen onbekend terrein... Na het concert was het tijd voor koffie, thee, pulla (zoete broodjes), kinkku piirakka (ik denk nog het best te omschrijven als een soort pasteitjes/quiche) en torttu (taart).

Morgen ga ik als het goed is voor het eerst studeren op het Conservatorium, en een gezellige middag hebben met Katri en een andere vriendin van me. Ik ken haar van de zomercursus en ze is vandaag vanuit Spanje aangekomen in Helsinki voor haar uitwisselingssemester. Ook moet ik echt een kaart van Helsinki en omliggende steden Vantaa en Espoo kopen, want ik doe over bijna elke wandeltocht 2x zo lang omdat ik steeds verdwaal...

Er zijn foto's gemaakt van het concertje overigens, en ik ga proberen die zsm te uploaden als ik ze krijg. Ook zal ik proberen foto's te maken van mijn kamer hier om aan jullie te laten zien :-).

Aankomst en eerste dag

Ondanks het slechte weer en andere uitdagingen (kapotte band bij de Security check-in, waardoor ik alleen met enig voordringen nog net mijn vlucht haalde!), ben ik gister veilig en wel aangekomen in Helsinki om 17.00 (Finse tijd). Veel Finser hadden mijn aankomst en avond eigenlijk niet kunnen zijn: ik werd verwelkomd met een laagje sneeuw en en warme ontvangst van mijn Finse vriendin Katri, die ik ken vanuit Utrecht (zij is op uitwisseling op mijn school en is nu in Finland vanwege de Kerstvakantie) en haar familie. 's Avonds heb ik kennis gemaakt  met Katri's mummi (oma), alwaar ik alvast mijn beste (karige) Fins moest opzetten omdat zij geen andere talen spreekt. Gelukkig kon Katri een beetje tolk spelen. Verder hebben we daar heerlijk genoten van een glaasje Glögi (een soort glühwein, maar dan zonder wijn maar gemaakt van sap en kruiden) en na afloop zijn we bij Katri thuis in de sauna geweest! 

Vanmorgen moest ik vroeg richting de Oriëntatiedag van Metropolia. Ik verdwaalde hopeloos met een onduidelijke kaart en heb uiteindelijk 45 minuten door de inmiddels zompige smeltende sneeuw moeten ploeteren, terwijl het een eindje wandelen van 10 minuten had moeten zijn. Mijn sokken zijn nog de hele dag nat geweest (morgen extra sokken aan en mee, en proberen niet steeds in sneeuwplassen te stappen). Maar verder was het een goede dag met veel informatieve praatjes van allerlei coördinatoren en de ontdekking dat er nóg een Nederlandse student, van mijn school nota bene, aan Metropolia gaat studeren! Geen muziek trouwens; in de klassieke muziek-afdeling ben ik de enige en er is nog één andere muzikant, van de jazz- en popafdeling.

Bij de Introductiedag ben ik ook alvast 2 van mijn huisgenootjes tegengekomen, en vanmiddag ben ik op mijn kamer aangekomen. Ik moet zeggen dat het me niet tegenvalt: het is een degelijke kamer, niet al te groot maar ruim genoeg, met wat standaard meubilair (bed, bureau, garderobekast, boekenkastje, leunstoel). Verder zijn er 2 toiletten, een badkamer en een keuken, en natuurlijk de kamers van de andere 5 mensen. En: er is op de bovenste verdieping een sauna :-).