Feestende Finnen: een gezellige week

Met enige beschaamdheid moet ik melden nog steeds geen post over Riga te hebben (en die beschaamdheid wordt natuurlijk ook hoe langer hoe erger ;), maar: ik wilde wel iets schrijven over de afgelopen week.

Remco was hier namelijk (Yay) en we hebben een hele fijne week gehad! Het weer was grotendeels schitterend, en we hebben hier veel van genoten door lang buiten te zijn. 
Het was voor mij een mooie gelegenheid om een beetje vakantie te vieren, ook al heb ik ook wel gestudeerd, hoor! Ik zal niet van alle dagen vertellen wat we steeds hebben gedaan, maar ik zal de hoogtepunten beschrijven :). 
En dat begon op 30 april: voor jullie Koninginnedag, voor de Finnen de vooravond van Vappu op 1 mei. Vappu is oorspronkelijk natuurlijk de Dag van de Arbeid, maar hier heeft het een aantal bijbetekenissen gekregen: ook het begin van de lente wordt gevierd, en het feit dat veel Middelbare scholieren geslaagd zijn. De scholieren hebben een speciaal petje op als ze geslaagd zijn, en vanaf een uurtje of 17.00 op 30 april draagt iedereen zijn petje, van net geslaagd tot heel lang geleden geslaagd. Het hoogtepunt (dat wij eigenlijk net gemist hebben, helaas) is dat het standbeeld bij de Haven, Havis Amanda, zo'n petje opkrijgt van studenten die op een kraan richting het standbeeld gaan. Het feestgedruis was vlak na de 'kroning' in ieder geval groot en er werd champagne gedronken en wijn, maar ik moet eerlijk bekennen dat wij niet helemaal begrepen waarom er zo loos wordt gegaan vanwege een standbeeld met een petje...  En hoewel ik vantevoren van alle kanten gewaarschuwd was voor dronken Finnen, vond ik dat allemaal erg meevallen. Het was niet erger dan Koninginnedag in Amsterdam ;).

Net na de 'ceremonie'

Feestende Finnen :)

Wij met het feestgedruis

Feestgedruis in Helsinki

Alle winkels waren ook extra vroeg dicht (inclusief de supermarkt...) en er was uberhaupt niks meer open (ook bijvoorbeeld de Bioscoop niet). Wij hebben uiteindelijk ons eigen feestje gevierd bij Jeroen, met een zeer wazige doch vermakelijke horrorfilm over een groepje Lappen die de echte Joulupukki (Kerstman) vinden en hem proberen te verkopen voor veel geld, maar de echte kerstman blijkt niet zo'n gezellige vriendelijke oude man te zijn als Coca Cola hem voordoet... Een typische Finse film, zullen we maar zeggen ;).  

Dan de volgende dag: Vappu zelf. Iedereen viert dat hier door in parkjes te picknicken (en bij te komen van de vorige feestavond natuurlijk) en wij zijn ook de middag begonnen in het bekende Kaivopuisto (dat was ook het park waar we hebben gesleed in deze post) . Remco had een fles Mede uit Nederland mee en een Nederlandse kaas (mmmmm) dus daar hebben we van genoten. In de middag hadden we afgesproken met mijn docent, Juha, om te wandelen op Lauttasaari (eiland van Helsinki) en te stranden in een cafeetje. Het was heel gezellig, leuk om eens wat uitgebreider met hem te kunnen praten, en ook leuk dat Remco en Juha elkaar konden ontmoeten! 
Na afloop zijn we terug naar Kaivopuisto gegaan, omdat mijn vriendin Arnette uit deze post in Helsinki was! We hebben nog een heel gezellige avond gehad, in het park, een restaurant en we eindigden zingend op straat met begeleiding van Arnette's ukelele... Een bijzondere ervaring! 

Op donderdag zijn we een dagje naar Turku geweest, een stad ten noord-westen van Helsinki. De treinmaatschappij had een speciale aanbieding, dus we zijn daar eens wezen kijken! Het was een leuke stad, vrij klein, maar we hadden weer mooi weer en hebben daar lekker rondgewandeld. We zijn naar het Sibeliusmuseum geweest, een museum met oude muziekinstrumenten en een tentoonstellinkje over de componist Jean Sibelius. Het was interessant en de muziekinstrumenten waren mooi en omdat het niet zo groot was, konden we 45 minuten later alweer van de zon genieten! 

Sfeerimpressie van Turku

Kathedraal vanTurku

Cool muziekinstrument in het museum

 Kantele: typisch Fins instrument

Sibelius!

Ander cool muziekinstrument: Piano met 'special effects'

Haha XD

Ook zijn we naar het Kasteel van Turku gegaan, Turunlinna. Het was een mooi kasteel, ook niet zo groot, en omdat wij als echte Hollanders de entree van 7,00 iets te duur vonden, zijn we alleen tot op de binnenplaats geweest. Alsnog leuk om eens te zien!

Binnenplaats vanTurunlinna

Buitenkant van Turunlinna (ik realiseerde me later pas dat ik niet eens een foto heb van het hele kasteel..)

Een ander hoogtepunt in Turku was een cafeetje waar we koffie hebben gedronken: Kosmic Comic Cafe. Het was een cafe met strips als thema, en het was ook mogelijk om daar strips te lezen. Wij hebben ons gewaagd aan een Finse Donald Duck. Nog even oefenen :). 

Comic Cafe

Verder zijn we vorige week naar de bioscoop geweest, hebben we lekker pizza gegeten bij Finse vrienden Emma en Giacomo (OK, Giacomo is Italiaans) die ik ken van school, en we zijn naar Linnanmäki geweest, een pretpark hier in de buurt. Ook zijn we nog uit eten geweest in een buffetrestaurant met Finse keuken. In Linnanmäki is het gratis om op het terrein rond te lopen, maar als je ergens inwilt, moet je per ritje betalen of een armbandje kopen waarmee je overal inkunt. Het armbandje kost 40,00, wat wij sowieso al teveel vonden, en elk afzonderlijk ritje bleek 6,50 te zijn dus uiteindelijk zijn we nergens ingeweest (sowieso hebben we ook niets gezien waar we echt graag in wilden...)
En op zondag moest ik Remco jammer genoeg weer op het vliegveld achterlaten...


Wat ook jammer was, is dat op 30 april Stash naar huis is vetrokken, naar Slovenie. De eerst van 'ons groepje' die weg is gegaan... Ik zal hem zeker missen! Dan is afgelopen zaterdag ook Aurora vertrokken, de Spaanse fluitiste. Ik zag haar redelijk vaak op school dus ook haar mis ik! En het doet me natuurlijk realiseren dat ook ik binnenkort naar huis zal gaan. Ik schreef in mijn vorige post dat ik van plan ben weer terug naar Finland te komen halverwege juni, voor 2 weken, maar ik heb uiteindelijk besloten dat toch niet te doen. Na wat gesprekken met de vrienden hier, bleken de meesten tegen die tijd weg te zijn, of druk met bezoekers uit het thuisland. Ik vond het uiteindelijk dus toch niet genoeg toegevoegde waarde hebben om speciaal terug te komen (en 200,00 te betalen voor een vliegticket). 
Toen kwam ik afgelopen zondag op het idee om te proberen mijn vliegticket om te boeken, zodat ik een week langer hier kan blijven. Het kostte 50,00, en net toen ik vandaag besloten had het te doen, bleek de prijs omhooggegaan te zijn naar 75,00... dus nu ben ik er heel erg over aan het twijfelen eigenlijk. Het is toch redelijk wat geld voor mij, en is het het echt waard? Wordt vervolgd, dus... (en advies is welkom!)

Gister hebben we overigens nog een aparte ervaring beleefd: de Finse Eerste Hulp. Niet schrikken, het was niet voor mij - Monika had haar knie bezeerd en ze kon niet op haar been staan, dus Fritzi en ik zijn met haar meegeweest naar de Eerste Hulp (met dank aan onze Oostenrijkse buurman Peter, die een auto heeft en ons gebracht en gehaald heeft). We zijn rond 15.45 van huis vertrokken. Eerst reden we naar het Health Center hier in Pasila,maardie ging over 5 min dicht dus we moesten naar het ziekenhuis. Daar aangekomen, moesten we een nummertje trekken voor de 'incheck'. We hebben rond de 20 minuten gewacht. Daarna moesten we naar een andere wachtkamer, met Monika in een rolstoel, om te wachten op de arts. Zo'n anderhalf uur verder konden we daar terecht. Er bleken rontgenfoto's gemaakt te moeten worden. Gelukkig konden we daar snel terecht, maar daarna moesten we weer terug naar dezelfde wachtkamer. Vervolgens hebben we daar weer een paaruur gezeten. Ondertussen kwam er nog een dronken man binnen met een hoofdwond, die meteen geholpen moest worden. Er was een lading Security-personeel aanwezig in het ziekenhuis en die kwamen nu van pas want de man wilde eigenlijk helemaal niet geholpen worden... Op een gegeven moment zagen we Politie binnenkomen in het ziekenhuis, die duidelijk voor de man kwam: na vermoedelijk gehecht te zijn, kon hij meteen ingerekend worden door de politie. Ook zagen we nog een andere man met een flinke partij schaafwonden op zijn gezicht (vermoedelijk ook dronken). Al met al was het niet saai te noemen en onze stemming bleef tot op het laatste moment goed, kan ik met trots melden! 
Eenmaal binnen bij de dokter bleek er niets geks te zien te zijn op de foto's en Monika kon naar huis met een stel krukken en pijnstillers. Nog even langs de administratie voor de verzekeringspapieren, en we konden weer op pad. Uiteindelijk waren we thuis om 22.45. We hebben 6 uur lang in het ziekenhuis gezeten... Pfffff. 


Dan tot slot nog 2 foto's. Eerst eentje speciaal voor mijn broer:

En had ik al verteld dat ik in Finland mijn eigen tijdschrift heb...? :D