Iris in Finland: Zonnige dagen in Helsinki

Het voelt heel gek, maar ik ben mijn laatste weken ingegaan hier in Finland. Ik kom namelijk toch op 31 mei terug. Het is alleen spijtig, omdat het weer hier echt prachtig begint te worden en Helsinki is in 2 weken tijd helemaal opgeleefd. Toen Remco hier was, was het eindelijk echt lente, maar sinds hij weg is is Helsinki binnen recordtijd volledig groen geworden en de dagen zijn nu echt lang: rond 22.15 begint de zon onder te gaan en om 23.30 zijn er nog steeds lichte strepen te zien in de lucht. Ook wordt het niet echt volledig donker: de lucht blijft donkerblauw en wordt niet volledig zwart. Ik vind de luchten hier zo bijzonder: in de winter zwart en oranje (? ik dacht eerst steeds dat het het licht van de stad was, maar dat bleek toch niet zo te zijn), in het begin van de lente, gedurende 'the blue moment' een intens blauw voordat het donker wordt, en nu in de zomer een diep donkerblauw.

Uitzicht vanuit mijn raam, 23.30

En vanaf zondag heb ik het gevoel middenin de zomer geworpen te zijn: het was rond de 18 graden, maar het voelde warmer. Monika, Giulia, haar Italiaanse vriendin en ik hebben deze prachtige dag doorgebracht op Suomenlinna (Zweeds Sveaborg): een fort-eiland voor de kust van Helsinki. Ik ben hier al een aantal keer geweest, maar het blijft een fantastische plek. We hebben een picknick op de rotsen gehouden in de zon, aan zee, en het leven kon even niet perfecter!

Moinka en ik in de haven, met een ijsje :)

Rotsklimmen

Meeuw die hoopt eten te krijgen

De picknickers: Monika, Giada, Giulia

Monika en ik op de boot terug

Verder is alles zijn gangetje gegaan op school de afgelopen tijd. Ik heb piano-examen gedaan en had mijn laatste lessen. Nog steeds heb ik 1 zangles tegoed, gelukkig! Verder heb ik nog een aantal concerten gehad. Vorige week zondag heb ik 's ochtends eerst gezongen in de kerk tegenover mijn school (Ruoholahden kappeli) in een Finse kerkdienst. Ik zong een lied in het Fins en een Agnus Dei van Mozart. Verder moest ik nog wat versjes meezingen ter plekke - daar heb ik me doorheen gebluft - maar het meespreken met de gebeden was toch wat lastiger: ik moest goed kijken naar de lippen van de priester en probeerde een beetje na te doen wat hij zei... Dan maakte ik nog een kleine vergissing in het Finse lied, waarbij de priester me heel gek aankeek. Ik hoop dus maar dat ik niet per ongeluk een heel gek woord heb gezongen. Wat wel grappig was, was dat de priester dacht dat ik misschien van adel was, vanwege de 'van' in mijn achternaam :).
Het was in ieder geval heel interessant om mee te maken, het ging verder goed en iedereen was tevreden.
In de avond had ik nog een concert met Audite, mijn koor. We zongen 3 Bachcantates, begeleid door het Finland Baroque Orchestra. Het was een heel mooi concert, en het ging ook goed. Monika en Giulia waren komen kijken, wat ik heel tof vond. Ook was het heel leuk om samen met Fritzi te zingen, die ook in Audite is toegelaten een paar maanden geleden.

Op maandag ging ik naar de Nederlandse Ambassade. Ik had een aanvraag voor een paspoort gedaan begin april, die er 4 weken later zou moeten zijn. Uiteindelijk was het er na ongeveer 6 weken, maar vooruit. Toch jammer dat op de Ambassade bleek dat ze mijn naam verkeerd gespeld hebben op het paspoort. Over 4 weken kan ik het nieuwe paspoort ophalen in Utrecht... Ik kan er wel om lachen, maar stom is het natuurlijk wel!

Nederlandse Ambassade

Binnen in het gebouw- de Ambassade heeft het niet slecht getroffen

Afgelopen vrijdag had ik weer een concert: dit keer in een boekwinkel! Ik trad daar op met Antti, de pianist waarmee ik dit semester heb samengewerkt in het Lied-Seminar. Vlak voor het concert had ik even een schok toen ik erachter kwam dat ik mijn jurk vergeten was... en geen tijd meer om hem van huis te halen. Gelukkig had ik geen al te afgeleefde kleren aan, maar een paars wollen jurkje, dus hoppa, dan maar in die outfit. Het concert zelf ging goed, afgezien van een paar taalfoutjes, en het publiek was leuk en dankbaar. Ook heb ik weer een aantal bekende gezichten gezien: mijn docent was er (hij was heel tevreden), Fritzi met haar zus en diens vriend, Monika, Giulia met de vriendin uit Italie, en de moeder van Katri kwam nog even langs. Superleuk dat ze er allemaal waren, ik heb heel erg genoten!

Mooie bloemen van Katri's moeder :)

En zaterdag heb ik mijn eerste ijshockeywedstrijd gezien. Vlak bij mijn huis is de Hartwall-Areena, en daar vonden de ijshockeykampioenschappen plaats - vandaag was de finale. Finland stond in de kwartfinale zaterdag, en bij de Areena stonden tenten opgesteld waarin de wedstrijd gratis te zien was op grote schermen. Kaartjes voor plaatsen in de Areena waren natuurlijk vrij onbetaalbaar, dus wij maakten dankbaar gebruik van de tent. Alhoewel, de tent stond zo volgepakt met fans, dat er een wachtrij voor was en pas toen Rusland zijn 6e goal scoorde konden we erin, omdat veel Finnen teleurgesteld de tent verlieten. Wel hebben we daar nog even de 2e goal voor Finland kunnen meepakken!

Sfeerimpressie in de IJshockeytent

En sinds zondag is het weer niet anders dan fantastisch geweest en ik geniet erg van mijn laatste loodjes hier. Ook wordt er nog steeds hard gewerkt, moet ik zeggen, maar ik probeer in de middagen zoveel mogelijk vrij te zijn om van het zonnetje te genieten :).
Monika en ik gaan vaak nog even winkelen, of een ijsje eten in de stad, of in de avond nog even wandelen naar een cafeetje of iets dergelijks. Heel gezellig! Ik ga al mijn huisgenootjes en vrienden hier missen, maar vooral haar...