Restaurantdag en Fins gezang

Het was een enerverend weekend, maar ontzettend leuk! 

Op zaterdag was ik vlan plan naar een (gratis) zaterdagmiddagconcert te gaan in het Operahuis, maar nu bleek toch dat het al die sneeuw het Finse openbaar vervoer toch ook wel eens teveel kan worden: Ik wilde om 14.22 de tram nemen vanaf station Pasila, dit was een vrij vroege optie (het is een reis van maar 10 minuten), maar ik wilde graag alle tijd hebben. Ik heb uiteindelijk een half uur staan wachten, terwijl de temperatuur dus rond de -20 was, en in dat halve uur hadden er 3 moeten komen. In plaats daarvan was er één, en die was zó vol, dat ik er met mijn bescheiden postuur al niet meer bijpaste. Uiteindelijk was het te laat om nog op tijd bij de Opera te kunnen komen, dus ben ik in plaats daarvan maar gaan winkelen in het centrum. Gelukkig komen er nog vele zaterdagmiddagmatinees in de periode dat ik hier ben! En ik ben allang blij dat het hier met het OV niet zo hopeloos gesteld is als bij jullie in Nederland met de NS...

In de avond ben ik met wat andere uitwisselingsstudenten gaan kijken bij Ravintolapäivä, "Restaurantdag".  Het idee is dat iedereen voor één dag een 'restaurant' kan hebben, gewoon thuis, en dat men langs kan komen om te eten. Ik hoorde dat dit de derde editie was van Ravintolapäivä, en hier in Junna, zoals ons gebouw genoemd wordt, waren er maar liefst 2 deelnemers: een Koreaans/Japans restaurant (Seoul to Tokio) in de Common Room (dit is een zaal op de 9e verdieping, waar ook de sauna's en het balkon zijn, die je kan 'huren' als je een feestje wilt geven of bij elkaar wilt komen met een groep mensen) en in één van de appartementen een Italiaans restaurant (Bloody Bastards' Ravintola). 

 De aankondiging bij ons gebouw

We zijn bij beiden wezen kijken, en het was behalve lekker ook echt ontzettend leuk! Bij de Koreanen konden we voor 4,00 sushi krijgen of een 'Japanse pannenkoek' met zeevruchten, en hoewel de Common Room best groot is, stond er een behoorlijke rij buiten de deur! We besloten ons toetje (keuze tussen appeltaart en tiramisu) te gaan halen bij de Italianen, en zij maakten op een heel leuke manier gebruik van de beperkte ruimte: zij wonen in eenzelfde appartement als ik, met 6 kamers en een gezamenlijke keuken, en in alle kamers en in de keuken konden de gasten zitten. Het was heel sfeervol aangekleed allemaal, en heel persoonlijk omdat we gewoon in iemands kamer zaten. 

Monika en Elena (Duitse) lezen het menu bij het schaarse maar knusse licht

Na afloop van deze geslaagde Ravintolapäivä-ervaring, was er nog tijd voor spelletjes en zijn we nog richting het centrum gegaan om een Karaokebar te bezoeken. Dit is iets waar ik nog niet over gesproken heb, maar wat wel degelijk een groot deel uitmaakt van het uitgaansleven hier en ook van de cultuur. In Nederland ben ik zelden een karaokebar tegengekomen, maar hier vind je ze overal. En voor de heavy-metal-liefhebbers is er dan nog 'Hevi Karaoke'. Maar eigenlijk zitten er tussen de standaardnummers van de 'normale' karaokebars ook al wat 'hevi' nummers, bijvoorbeeld van Nightwish, HIM of Sonata Arctica. Het belang van vroeg komen werd ons ook duidelijk deze avond, want wij wilden uiteraard ook wel even wat zingen, maar moesten een uur en een kwartier wachten voordat we eindelijk aan de buert waren! Vorige week ben ik met een groepje zangstudenten geweest en toen kwamen we steeds vrij snel aan de beurt: we waren er rond 19.15 toen. Van alle nummers die door de Finnen gezongen werden, was overigens 2/3 ongeveer in het Fins. Dit was best opvallend! Het waren voornamelijk schlager-achtige nummers.

Overigens, iets wat ik in mijn vorige post vergeten was te vermelden: ik heb zelf deze week óók in het Fins gezongen. Geen schlager weliswaar maar het lied van Toivo Kuula waarover ik geschreven heb in de groepsles van de Liedklas. Het was best spannend, omdat de studenten en docenten van de Liedklas mij toen dus voor de eerste keer hoorden, én meteen in het Fins... Maar het ging eigenlijk erg goed. De docenten waren heel tevreden, en ze vonden mijn Finse uitspraak heel erg goed! Ze vonden zelfs dat het in zekere zin mooier klonk dan wanneer Finnen zelf in het Fins zingen! 

Verder ben ik op zondag naar Espoo gegaan om Katri's familie te bezoeken. Het was heel gezellig om hen weer te zien, en ik ben volledig volgestopt met eten. Kaisa, Katri's moeder, had een uitgebreide en heerlijke maaltijd gekookt met een grote zalm uit de oven, aardappels, salade en nog een andere groentenmix. Toen dat op was, kwam er pap op tafel en een soort aardbeiengelei om eroverheen te doen. En daarna nog eens de echte, authentieke zelfgemaakte Runebergintorttu, want het was dus Runeberginpäivä! 

 Een paar plaatjes van Espoo

Het huis van Katri's ouders

Ik kreeg gelukkig ook nog even de kans om mummi te zien, Katri's oma. En ik ben uitgenodigd om volgende week langs te komen om pulla met haar te bakken! Dat lijkt me echt superleuk en ik ben heel blij met haar uitnodiging. Het is wel een beetje een uitdaging, want mummi spreekt alleen Fins... maar dat is tegelijk ook wel weer een goede oefening voor mij...!

Vandaag heb ik, bevangen door jullie Elfstedenkoorts, een paar schaatsen gekocht bij het "Recycling Centre": een enorme tweedehandswinkel. Voor een schamele 4,80 ben ik nu in het bezit van een paar kunstschaatsen: het enige type schaatsen dat hier te koop is, naast ijshockeyschaatsen. Noren kennen ze niet. Ik ben met Monika even bij de zee gaan kijken of er al op de zee geschaatst kan worden, maar er ging een ijsbreker doorheen bij de haven, dus het is in ieder geval niet echt de bedoeling dat daar geschaatst wordt. Het is dus nog even zoeken naar een leuke plek om te schaatsen, maar ik heb in ieder geval heel veel zin gekregen na alle verhalen en foto's van iedereen op Facebook! En natuurlijk duim ik mee met jullie voor een Elfstedentocht!